Dużym błędem jest uważać, że tylko dorosły człowiek posiada prawdziwą inteligencję. Oczywiście, on posiada ją w najbardziej ewidentny sposób, ale w rzeczywistości inteligencja istnieje już u noworodków, a nawet, w zagadkowy dla dzisiejszej nauki sposób, również u zwierząt. W bardzo różnej formie inteligencja istnieje w całym wszechświecie. Ziemia jest inteligentna, Słońce jest inteligentne, tak, ono jest wręcz najinteligentniejszą istotą… Ponieważ ono jest najbardziej pełne życia. Zapytacie: „Pełniejsze życia niż my?”. Tak. Powiedzcie to ludziom, a będą się z was śmiali. A jednak jest na to dowód: Ponieważ ono ożywia ludzi, to jest bardziej żywe niż oni. Jeśli nie byłoby Słońca, które rozprzestrzenia swoje ciepło i światło, nie byłoby życia na Ziemi, a więc również nie byłoby inteligencji i miłości.
Archiwa autorów: Prosveta Pl
Potrzeba wiele pracy i wiele czasu, aż osiągnie się w życiu duchowym rezultaty. Popatrzcie chociaż, jak wiele milionów lat potrzebują kamienie, aby stać się roślinami… jak wiele lat potrzebują rośliny, by stać się zwierzętami… i jak wiele milionów lat potrzebują zwierzęta, by stać się ludźmi… Niewątpliwie czas się skraca między jednym królestwem, a kolejnym. Kamienie potrzebują ogromnie wiele czasu, rośliny mniej, zwierzęta jeszcze mniej… a najmniej potrzebują ludzie, aby stać się nadludźmi lub aniołami. Ponieważ z każdym królestwem rosną możliwości. Ale nawet jeżeli czas się skraca, to i tak potrzeba setek tysięcy lat, zanim ludzie dojdą tak daleko, by stali się jak aniołowie.
Podstawowe zadanie nauki wtajemniczenia polega na tym, by nauczyć ucznia, w jaki sposób najlepiej może wykonywać każdą czynność życia codziennego, tak aby przyjmował do siebie tylko najczystsze cząsteczki. Kiedy człowiek oczyści swój organizm fizyczny i swoje ciała psychiczne, ciało astralne i ciało mentalne, duch może zacząć manifestować się przez jego mózg i człowiek staje się silniejszy, aktywniejszy i widzi jaśniej. Starajcie się zatem od teraz wnieść czystość do waszych działań, uczuć i myśli, aby uczynić z całej waszej istoty instrument ducha. W ten sposób nadejdzie moment, gdy nawet podczas snu nadal będziecie ze swym duchem zbierać wiadomości, będziecie aktywni i będziecie pomagać ludziom. Dokładnie to czyni wtajemniczony w nocy: jego ciało fizyczne leży wyciągnięte, nieruchome, śpiące na łóżku, ale jego duch wędruje wszędzie, aby pomagać istotom i je oświecać. Jego duch nie śpi, pozostaje aktywny.
Gdy przybliżamy przedmioty do ognia, ocieplają się, a czasami nawet stają się płynne lub zmieniają się w parę. W ten sam sposób ogrzewa się człowiek, który wystawił się na działanie duchowego Słońca, i to ciepło, ta miłość udziela się wszystkim jego komórkom. Czuje wówczas prawdziwe rozszerzenie, jak gdyby materia jego istoty była lżejsza, subtelniejsza, bardziej uduchowiona. Krok po kroku zaczyna wibrować w harmonii z Duchem. A gdy Duch widzi istotę, która z nim śpiewa, wibruje z nim w zgodzie, rozumie go, to czuje się przyciągany.
I z tego powodu przedstawia się go jako pana młodego, jako małżonka, który spieszy do swojej ukochanej. Jest to obraz często występujący w najróżniejszych religiach. Jest to ideał duszy ludzkiej, – niezależnie, czy kobiety, czy mężczyzny –, aby stać się panną młodą Ducha, czyli wejść w stan wewnętrznej receptywności wobec boskiej zasady,
Inteligencja Kosmiczna chciała, żeby człowiek rozwinął wszystkie możliwości swojego mózgu; dlatego pozwoliła mu zejść w materię z zadaniem, aby ją rozpoznał i zbadał. Jednakże, podczas tego zejścia pięć zmysłów, będących pośrednikami między duchem a materią, zyskało tak na znaczeniu, że w końcu człowiek utracił wiedzę o boskim świecie. Przeciął połączenie z nim i nawet nie odczuwa jego obecności, co oznacza ogromne zubożenie.
Niemniej owe dotknięcie materii pozostało wspaniałym osiągnięciem dla ludzkości. Plany Inteligencji Kosmicznej są takie, żeby poprowadzić człowieka jako stworzenie do doskonałości i kiedy przejdzie przez gęstość materii, przez chorobę i śmierć, wróci do prawdziwego życia, do światła, do wolności i wówczas rozpozna swojego Stwórcę.*
* Patrz: Tom 219 „Centra i ciała subtelne”, rozdział 1.
Serafini są aniołami Keter, pierwszej sefiry. Są zatem pierwszymi stworzeniami, które odbierają boskie emanacje. Znajdują się w środku oceanu pierwotnej materii, gdzie wszystko kipi i wrze, a oni piją ze źródła światła, źródła miłości, co jest ich jedynym pożywieniem. Odżywiają się, kontemplując Pana, dlatego przedstawia się ich jako posiadających oczy na całym ciele. Serafini są najdoskonalszym wyrazem miłości, ponieważ prawdziwa miłość jest kontemplacją.
Błogosławieństwo zajmuje wciąż szczególne miejsce wśród obrzędów religijnych i wielu ludzi zadaje sobie pytanie, na ile właściwie jest ono skuteczne. W rzeczywistości zależy to od tego, kto błogosławi oraz tego, kto jest odbiorcą.
Słowo „błogosławieństwo” oznacza powiedzenie czegoś dobrego, w sensie: wypowiedzenie słów, które przynoszą dobro. Prawdziwe błogosławieństwo jest zatem aktem białej magii. Aby jednak dokonać owego aktu białej magii, człowiek musi być czystym, bezinteresownym panem samego siebie. A ten, kto odbiera owe błogosławieństwo, musi być co najmniej receptywny, chcieć się zmienić i pracować dla dobra. Jeżeli te warunki nie są spełnione, to błogosławieństwo jest oczywiście nieskuteczne. Jednak mimo to dobrze jest zachować ten zwyczaj błogosławienia, w nadziei, że pewnego dnia, gdy ludzie uświadomią sobie jego znaczenie, stanie się ono skutecznym słowem, skutecznym gestem.
Gdy przyjaciel, którego bardzo lubiliście, staje się wam obojętny, często mówicie, że ta obojętność bierze się z tego, że on już nie jest taki, jak był, że coś stracił. Być może w rzeczywistości to wy straciliście coś, co pozwalało wam go cenić. To samo dzieje się z uczniami względem ich mistrza. Tak długo, jak uczeń jest szczery i natchniony chęcią doskonalenia się, widzi światło i mądrość swojego mistrza. Jeżeli jednak ma inne zainteresowania, staje się ociężały i zaniedbuje ćwiczenia duchowe, to wówczas nie patrzy już na swojego mistrza tymi samymi oczami, co wcześniej. Trzeba zatem rozumieć pewne rzeczy, aby zrozumieć przyczyny zmian, które wierzymy, że postrzegamy wokół nas. Bardzo często twierdzi się, że inni się zmienili, ale najpierw powinno się przeanalizować siebie i być może stwierdzić, że owe zmiany miały miejsce w nas samych.
Pojmijcie, że w życiu wszystko jest tylko pozorem, iluzją. Dlatego w obliczu prób i trudności, które was spotykają, powinniście powiedzieć: „W rzeczywistości to nie dzieje się mnie, to przydarza się komuś innemu, nie wiem komu, ale nie mnie. Mnie, mnie nie da się zranić, jestem tylko widzem.”
Weźcie na przykład aktora w teatrze. Każdego dnia gra sztukę, w której jego śmiertelny wróg wlewa mu truciznę do szklanki i w wyniku tego umiera. Jeżeli jednak pewnego razu po przedstawieniu spotkacie go w bistro na rogu, być może zobaczycie jak spokojnie pije sobie wspólnie ze swoim mordercą. Nawet w najmniejszym stopniu nie obawia się, że ten ponownie mógłby mu dolać trucizny do szklanki. Dlaczego wobec tego nie zrozumieć, że to są te same komedie, które w podobny sposób dzieją się w życiu codziennym?
Zamiast brać pewne nieprzyjemne sytuacje aż tak na poważnie, powiedzcie sobie: „Ach, to jest przecież teatr. Gdy sztuka się skończy, popatrzę na sprawy w inny sposób”. Jak przyzwyczaicie się wyciągać takie wnioski, to nieprzyjemności, które musicie znosić, nie będą was tak bardzo dotykać.*
* Patrz: Tom 228 „Spojrzenia na niewidzialne”, rozdział 13.
Przez magię zawsze rozumie się wpływ, oddziaływanie jednej rzeczy na drugą. Kiedy pewien przedmiot lub pewna istota wywiera korzystny wpływ na swoje otoczenie, mówi się o białej magii; a gdy jest on zaburzający, rozsadzający, poróżniający, mówi się o czarnej magii. I w tym sensie można wyciągnąć wniosek, że wszystko jest magią: gesty, słowa, spojrzenia, dźwięki, kolory, figury geometryczne… Oraz zwierzęta, rośliny, kamienie one również mają działanie magiczne, w takim zakresie, w jakim oddziaływują na ludzi, przyciągają ich lub odrzucają, uzdrawiają ich albo prowadzą do choroby. I słońce, gwiazdy, góry i jeziora, wszystko na nas oddziałuje, wszystko na nas wpływa; i także my na to wpływamy w pewien konkretny sposób. We wszechświecie wszystko jest magiczne. Musicie to pojąć i coraz bardziej dążyć do tego, by myśleć, czuć i działać w sposób konstruktywny i harmonijny, ponieważ wówczas zostaniecie białymi magami.