Człowiek nie powinien pokładać absolutnego zaufania w popędach swojej natury, które pchają go ku temu, by zaspokoił wszystkie swoje instynktowne potrzeby np. łakomstwo, zmysłowość, dążenie do władzy, zachłanność, ambicje… Można zrozumieć, że może on odczuwać przyjemność w zaspokajaniu tych potrzeb. Natura jest tak bogata w możliwości! Jeżeli jednak te tendencje nie są pod kontrolą i pod panowaniem rozsądku i wiedzy, to absolutnie nie są one uzasadnione. Są one uzasadnione w swym impulsie, ale nigdy nie są uzasadnione w swym spełnieniu i w związku z tym nie można im dać wolności realizacji. Jeżeli macie potrzebę jedzenia, picia, posiadania, zarządzania, uwodzenia kobiet lub mężczyzn, to wspaniale! Wszystkie te potrzeby są wspaniałymi siłami. Jako takie nie mają w sobie nic złego. Ale stają się złe, jeżeli brakuje innego czynnika, rozsądku, który was prowadzi, abyście wiedzieli, w jakim stopniu wolno wam je zaspokoić.
