Nic z tego, co ludzie otrzymali przy narodzinach, nie dostali oni niesprawiedliwie, niezależnie czy chodzi o bogactwo, inteligencję, talenty, czy o cnoty. Jeżeli posiadają je dziś, to znaczy, że w przeszłości na nie zapracowali, a Kosmiczna Sprawiedliwość wyposażyła ich w bogactwa materialne, intelektualne lub duchowe odpowiadające ich wysiłkom. Każde bogactwo jest skutkiem życia pełnego starań, ale nigdy nie jest ono dane nam na zawsze. Aby zachować je na kolejne wcielenie, trzeba z niego korzystać w sposób rozsądny, a przede wszystkim pozwolić również innym odnosić z niego pożytek.

Wszelkie dary, które otrzymaliśmy przy urodzeniu, muszą dzięki nam stać się płodne, a najlepszym sposobem na to jest wykorzystywanie ich nie tylko dla nas, lecz również aby pomóc innym, ułatwiając im ich ewolucję.

Powinniśmy nauczyć się robić najlepszy użytek z bogactw, które dał nam do dyspozycji Stwórca: z ognia, wody, ziemi, pożywienia itd. Jeżeli z nich korzystamy, to jesteśmy im również coś winni, a ów dług jest rejestrowany. Co robimy z tym wszystkim, co wypiliśmy, zjedliśmy i czym oddychaliśmy. Wdychaliśmy powietrze, ale czy zadawaliście sobie pytanie, jakimi cząsteczkami zostało ono przepojone, gdy je wydychamy? Powietrze oczywiście było zanieczyszczone, ale nie będzie tak bardzo zanieczyszczone, gdy będziemy dobrzy, hojni i pełni miłości. Powietrze, które wychodzi z płuc złoczyńcy, zatruwa wszystko na swojej drodze.

Niezależnie, czy chodzi o powietrze, wodę czy o pokarm, jesteśmy odpowiedzialni za to, jak kształtujemy materię, która przechodzi przez nasze ciało i którą następnie wydalamy. Oddajemy ją naturze, która ją transformuje i na nowo wykorzystuje w swojej pracy. Uczeń, który chce świadomie wziąć udział w pracy natury, troszczy się o to, by oddawać jej materię, która nie jest zanieczyszczona trującymi wyziewami jego życia psychicznego.

Dla anatomów człowiek posiada dwoje oczu, dwoje uszu i jedne usta. Natomiast z perspektywy nauki wtajemniczenia posiada on troje oczu, troje uszu i troje ust. Trzecie oko, mistyczne oko znajduje się na środku czoła. Trzecie ucho znajduje się w okolicach krtani. Drugie usta znajdują się na najwyżej położonym punkcie głowy: jest to czakra Sahasrara, lotos o tysiącu płatków. Za pomocą tej czakry można jeść i mówić w obszarze duchowym. Modlitwa i komunia to nic innego niż pewnego rodzaju mówienie i odżywianie się w świecie bożym.

O trzecich ustach na razie wam nic nie powiem. Także nasza planeta posiada organy, które są bardzo podobne do naszych. Jej wyższymi ustami są wysokie góry, ponieważ dzięki ich wysokim wierzchołkom ziemia łączy się z Niebem.

Całe stworzenie jest dziełem zasady męskiej i zasady żeńskiej. Obie te zasady są odbiciem, powtórzeniem obu wielkich zasad, które wszystko stworzyły: powtórzeniem Ojca Niebieskiego i Bożej Matki. W rzeczywistości nawet Ojciec Niebieski i Boża Matka nie są samym Bogiem. Są dwoma biegunami, które pochodzą od jednej zasady, od Absolutu, od Niemanifestowalnego, który w kabale zwie się Ain Soph Aur („światło bez końca”).

Napisane jest, że człowiek został stworzony na obraz Boga, to znaczy na podobieństwo tych dwóch zasad. Każdy nosi w sobie część męską i żeńską. W zależności od tego, czy jest on mężczyzną, czy kobietą, jedna z części jest widoczna, a inna schowana, ale ta niewidoczna część mimo to jest obecna. Każda kobieta jest kobietą na zewnątrz, ale wewnętrznie posiada zasadę męską. A każdy mężczyzna na zewnątrz jest mężczyzną, a wewnętrznie posiada zasadę żeńską. Jeżeli znacie to prawo polaryzacji i wiecie, jak korzystać z zasady męskiej i żeńskiej, emitującej i receptywnej, pozytywnej i negatywnej, potraficie rozwiązać wszystkie życiowe problemy.

Przyjdzie czas, że ludzie zrozumieją, czym naprawdę jest szkoła wtajemniczenia. Zbyt wielu ludzi wciąż jeszcze wyobraża sobie, że zyskają dzięki niej jasnowidzenie, moce magiczne i wszelkie rodzaje umiejętności nadprzyrodzonych, które pomogą im zaspokoić ich pragnienia i ambicje. O nie, prawdziwym powodem istnienia szkoły wtajemniczenia jest pomaganie ludziom, by ci nieprzerwanie pracowali na rzecz nadejścia Królestwa Bożego na ziemi, czyli urzeczywistnienia braterstwa wśród ludzi.

Aby wykonywać tę pracę, nie musicie być czarodziejami ani jasnowidzami, ani posiadać nadprzyrodzonych zdolności; musicie tylko stawać się mądrzejsi, czystsi, bardziej bezinteresowni oraz być panami samych siebie.

Jezus powiedział: „Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do Królestwa Niebieskiego.” Na pierwszy rzut oka słowa te wydają się śmieszne i bez sensu, jednak w rzeczywistości mają one bardzo głębokie znaczenie. Co bowiem charakteryzuje bogatych? Ich ciało astralne, czyli ich ciało pożądania, jest tak rozdmuchane i poszerzone z powodu chciwości, że staje się jak wielki guz i ów guz uniemożliwia im przejście przez bramy Królestwa Niebieskiego. Natomiast ciało astralne wielbłąda jest bardzo małe. Symbolicznie mówiąc, może on przejść przez ucho igły. Wielbłąd jest oszczędny i niewiele mu trzeba, by był zadowolony; z tego powodu też może przemierzać pustynię. W warunkach, w których wszyscy inni dawno by się załamali, wielbłąd pozostaje odporny i kontynuuje swoją drogę.

Wszyscy ci, którzy mają wygórowane pragnienia, tworzą w swoim ciele astralnym guzy, które przeszkadzają im przejść przez bramy Inicjacji. Uczeń również powinien uważać i opanować swoje pragnienia i pożądanie, inaczej bramy Królestwa Niebieskiego pozostaną dla niego zamknięte.*

* Patrz: Tom 204 „Joga odżywiania”, rozdział 6.

Od setek lat Kościół powtarza, że człowiek jest grzesznikiem, jest spłodzony w grzechu i narodzony w grzechu. Jednak podkreślając i rozpowszechniając tę opinię, przeszkadza się ludziom w podniesieniu się, a ich nadzieja i pragnienie wyjścia z tej sytuacji słabnie. Oczywiście jest w tym pewna prawda: człowiek został poczęty w grzechu. Spójrzcie tylko w jakich warunkach rodzice płodzą swoje dzieci! Czy dzieje się to w świetle, w czystości i prawdziwej miłości? Nie. Tu są zatem pierwsze grzechy, które przekazują swoim dzieciom. Ale czy koniecznie grzech pierworodny jest dziedziczony z pokolenia na pokolenie od Adama i Ewy? Nie.

Jeżeli ludzie odnajdą światło, jeżeli ćwiczą się w kultywowaniu dobroci, szczerości, sprawiedliwości i mądrości, to bez znaczenia jest, że Adam i Ewa popełnili grzech; wszystko może zostać zmienione i przetransformowane. Nie wolno ludziom wpajać idei, które zbyt długo utrzymują ich w poczuciu winy, bez jakiejkolwiek nadziei, że któregoś dnia z niej wyjdą. Oczywiście jest się grzesznikiem, ale nie ma przymusu, by miało tak pozostać na całą wieczność; trzeba kroczyć naprzód aż do doskonałości.*

* Patrz: Tom 214 „Miłość, poczęcie, ciąża…”, rozdział 9.

Aby spowodować zmiany w was samych i w całym świecie, trzeba zdobyć najwyższy szczyt waszej wewnętrznej góry. Szczytem człowieka jest jego ciało kauzalne. I tam musicie się wznieść, aby przedłożyć wasze prośby i życzenia. Odbiją się one wówczas w materii tego rejonu, która jest materią najsubtelniejszą, najczystszą i w związku z tym również najpotężniejszą. W ten sposób wasze prośby i życzenia mogą się spełnić i spowodować zmiany w was samych i w całym świecie.*

* Patrz: Tom 222 „Życie psychiczne człowieka” (e-book), rozdział 10.

W ten lub inny sposób każda przyjemność i każde szczęście coś kosztuje. Jedynie gdy wreszcie jesteście w Niebie, nie musicie już nic więcej płacić. Pływacie wówczas w oceanie, a gdy ktoś znajduje się na środku oceanu, to komu ma wówczas zapłacić? Ale gdy opuszczacie ocean, musicie płacić za najmniejszą kropelkę. Jak często przyszło wam dochodzić do tego wniosku! Po radości zawsze następuje cierpienie. Człowiek się niego wręcz spodziewa. Jeżeli przeżyliście wielkie szczęście, coś wam podpowiada, że czeka was smutek. Wiele osób odczuwa strach, gdy są bardzo szczęśliwi.

Nigdy nie jesteście w stanie całkowicie uniknąć nieprzyjemności, które przychodzą ze świata zewnętrznego, ale wewnętrznie możecie się chronić. A jedyną skuteczną ochroną jest łączność z Niebem. Jeżeli jesteście połączeni z Niebem i całkowicie oddani jego woli, to jesteście z nim jednością i dlatego też wewnętrznie nie musicie płacić. Czy Bóg ma jakieś długi względem kogoś? Nie, wszystko należy do Niego, i jeżeli żyjecie w Bogu, do was również wszystko będzie należało.

Wszyscy ci, którzy świadomie zbliżają się do słońca z pragnieniem w sercu by stać się takimi jak ono, w końcu przyjmują do siebie coś z jego życia, ciepła i światła. A inni, którzy to wyczuwają, będą się do nich zbliżać. Jak można nie chcieć zbliżyć się do osoby, przy której człowiek czuje się ożywiony, ogrzany i rozświetlony? Ci natomiast, którzy są zimni, ponurzy i bez życia, tych się unika, lub też, gdy jest się zmuszonym taką osobę odwiedzić, człowiek zamyka się przed nią.

Spójrzcie na kwiaty. W nocy zamykają się, w dzień natomiast otwierają się na słońce. Ależ tak, to jest język. Kwiaty przemawiają do nas i mówią: „Możecie otworzyć serca i dusze jedynie dzięki miłości, dobroci i łagodności.” Ale kto je rozumie?*

* Patrz: Tom 201 „Ku cywilizacji słońca”, rozdział 8.