Archiwa kategorii: 2025

Wiele osób wyobraża sobie, że trzeba poświęcić cały dzień medytacji i modlitwie, aby być człowiekiem ducha. Nie, każda czynność, nawet ta mistyczna, może być skrajnie profaniczna, jeżeli nie prowadzi do realizacji wzniosłej idei, wyższego ideału. I gdy obserwuje się powody, dla których coraz więcej osób oddaje się praktykom duchowym (aby zdobyć pieniądze i osiągnąć sukces, uwodzić mężczyzn lub kobiety…), to daje to wystarczająco dużo powodów, by czuć się smutnym lub oburzonym. Natomiast odwrotnie, każda dowolna praca fizyczna może zostać uduchowiona, jeżeli wie się, w jaki sposób poprzez myśli wnieść do niej boski element. Bycie człowiekiem ducha nie oznacza odrzucenia wszelkiej aktywności fizycznej, lecz czynienie wszystkiego ze światłem i dla światła. Bycie naprawdę człowiekiem duchowym oznacza, że wykorzystuje się wszelką pracę do zharmonizowania się z boskim światem i do połączenia się ze Stwórcą.

Pracę ucznia można streścić w kilku słowach: zamiast dawać wygrywać niższej, animalistycznej naturze, która uczyni z niego parobka i będzie go wciąż przepędzać z raju, musi on pracować zgodnie z zasadami ducha, według sił i praw wieczności. W ten sposób wprowadza w swoje życie codzienne inne elementy, inne kwintesencje natury duchowej, które to on sam posiada w najbardziej rozwiniętej części własnej istoty. Poprzez myśli, uczucia, wiarę i starania karmi tę ukrytą w nim boską iskrę. Dodaje do zwyczajnego biegu zdarzeń coś promiennego, coś świetlistego, coś, dzięki czemu uwidacznia się boski świat.*

*Patrz: Tom 211 „Wolność, zwycięstwo ducha”, rozdział 3.

Jeżeli coś obiecujecie, to musicie dotrzymać słowa. Nawet sam Bóg nie może was zwolnić z obietnicy. To wasze zadanie zawczasu wiedzieć, czy jesteście w stanie dotrzymać słowa czy nie. Nie wolno wam powiedzieć: „Phi! Równie dobrze mogę powiedzieć, co chcę, to nie zobowiązuje mnie do niczego!”. Ależ tak, w takim wypadku faktycznie jesteście zobligowani. Jeżeli nie złożyliście fizycznego podpisu, to na płaszczyźnie fizycznej nikt nie ma dowodu potrzebnego, żeby was osądzić, ale wasze słowa zostały zarejestrowane na poziomie subtelnym i dalej istnieją. Nie są zapisane na papierze, ale istnieją w postaci filmu dzwiękowego! Tak, wy i wasze słowa zostały zapisane i jeżeli nie spełnicie obietnicy, to boska sprawiedliwość, która nie potrzebuje żadnych dokumentów jako dowodu na wasze działania lub słowa, uzna was za człowieka, na którym nie można polegać.

Jeżeli naprawdę chcecie pracować na rzecz waszego rozwoju, waszego zdrowia, musicie zrozumieć, jak ważne jest być prowadzonym przez wyższe istoty, które żyją lub żyły na ziemi. Istoty te, które wykonały znacząco więcej badań oraz zdobyły znacząco więcej doświadczeń niż my, które znają życie o wiele lepiej, które już przed nami rozwiązały tak wiele problemów, są jak żywe księgi, które przekazują nam wiedzę. Żyjemy, działamy i tym istotom zawdzięczamy, że możemy do naszych doświadczeń dołożyć coś innego, co jest wyższe i bogatsze niż my i co nam pomaga.

Ktoś was zdenerwował, ktoś powiedział coś złego na wasz temat. Oczywiście to boli i czujecie się zranieni. Ale dlaczego na długie godziny zatrzymujecie się przy tej sytuacji i dręczycie się? Przestańcie się złościć i zastanówcie się trochę! Powiedzcie sobie: „Niektórzy źle mnie potraktowali, ale wiele innych osób kocha mnie, mam rodzinę, przyjaciół…”. I nawet jeśli nie macie rodziny i przyjaciół, powiedzcie sobie, że Bóg was kocha, że aniołowie was kochają. Jeśli w ten sposób myślicie o swoich przyjaciołach, o boskim świecie, o Bogu, który stworzył tak wiele dobra i piękna, które mogą być waszym udziałem w każdej chwili życia, to zapominacie to zło, które ludzie wam wyrządzili. Jeżeli ćwiczycie takie podejście, to w końcu staniecie się niewrażliwi wobec negatywizmu. Nie jesteście w stanie powstrzymać innych od mówienia rzeczy, które was bolą, ale macie w ręku środki, które was ochronią.

Patrz: „Złote reguły codziennego życia”, rozdział 78.

Jak wielu ludzi spędza czas na krytykowaniu, użalaniu się i opowiadaniu, że są zniechęceni i nieszczęśliwi, bo to, bo tamto…bo zupełnie nic! Jeżeli są w takim stanie, to absolutnie nic nie zrozumieli z prawd życia. „Jak to,”, sprzeciwią się niektórzy, „my nic nie pojęliśmy? Ależ mamy dyplomy, przeczytaliśmy dzieła filozofów i wielkich myślicieli!”. Dobrze, ale wasza postawa pokazuje, że nic nie zrozumieliście. Posiadanie dyplomów lub przeczytanie całych bibliotek z pewnością świadczy o tym, że jesteście wykształceni i uczeni, ale absolutnie nie jest dowodem tego, że zrozumieliście cokolwiek z życia. Dowodem waszego zrozumienia życia jest spokój, opanowanie, wyrozumiałość wobec innych oraz umiejętność rozwiązywania problemów. Jeżeli to udowodnicie, a nie macie żadnych dyplomów, ani nie przeczytaliście niczego, to jesteście wspaniali. To jest pewne.

Dążycie do perfekcji, do tego, by stać się na wzór Boga, prosicie by świetliste duchy pomogły wam w waszej pracy i wyobrażacie sobie, że musicie w zamian robić niezwykłe rzeczy. Nie, wystarczy zacząć od czegoś bardzo prostego: okazujcie wdzięczność za to, co już otrzymaliście i starajcie się przynieść innym zawsze coś dobrego. Spróbujcie od teraz cieszyć się tym, czym wcześniej wzgardzaliście lub co zaniedbywaliście. Spróbujcie chociaż raz dziennie znaleźć coś, co was zachwyca i weźcie to do swojej głowy i do swego serca. Jeżeli nie będziecie się w tym ćwiczyć, to istoty niebieskie pozostaną obojętne i odwrócą się od was; drzwi niewidzialnego świata pozostaną zamknięte poza jednymi: drzwiami do ciemności i do cierpienia.

Wszystko, co nas otacza, postrzegamy jako wroga. A jednak tego wroga należy dokładnie zbadać. Dla ludzi prymitywnych ogień był wrogiem; błyskawica, woda były wrogami; wiatr, ziemia, zwierzęta, wszystkie siły natury były wrogie i człowiek, który z nimi walczył, popadał w wycieńczenie lub umierał podczas tych walk. Później zaczął ujarzmiać owe siły i odkrył, jak mogą być dla niego pożyteczne.

To, czego człowiek nauczył się względem żywiołów, można zastosować również do innych przejawów życia np. w obszarze psychiki. Zamiast omijać niektóre impulsy, które mogą wam przeszkadzać np. cielesność, złość, próżność, zazdrość itp., obserwujcie je, badajcie te obszary, starajcie się je poznać i zobaczyć, co w sobie zawierają! Ta odwaga, ten duch, żeby wziąć coś w ręce, doprowadzi was do odkrycia, że owe siły natury, które uważaliście za wrogów, w rzeczywistości są przyjaciółmi, którzy przynoszą prezenty. Nadchodzi epoka, w której ludzie zmienią nastawienie wobec swoich instynktów i niższych tendencji.

Szukajcie Królestwa Bożego i nie życzcie sobie niczego innego, ponieważ Królestwo Boże jest stanem doskonałości i spełnienia, w którym wszystko jest zawarte: zdrowie, bogactwo, piękno, porządek, wolność i pokój… Zamiast podczas medytacji i modlitw wyliczać wszystkie błogosławieństwa, lepiej skoncentrować się na ich syntezie, na Królestwie Bożym, jest to „bardziej ekonomiczne”. Ludzie mówią: „Ach, gdybym był potężny, bogaty, piękny!” Ale to są zaledwie pojedyncze aspekty i cechy składowe Królestwa Bożego i jak tylko człowiek zaczyna prosić o coś konkretnego, to powstaje nierównowaga. Królestwo Boże jest w pierwszej linii stanem równowagi i harmonii. Jeżeli jednak obstajemy zbytnio przy jednej kwestii, odbywa się to w nieunikniony sposób kosztem innej i już człowiek zasiał ziarno nierównowagi. Wszystko, czego potrzebuje nasza dusza, nasz duch, nasze serce, nasz intelekt i nasze ciało fizyczne jest zawarte w dwóch słowach: „Królestwo Boże”.