Myślcie nieprzerwanie o tym, żeby zharmonizować wasze życie z życiem bożym, ponieważ w ten sposób zamieszka stopniowo w was wszelka wiedza i wszelkie cnoty Nieba. Życie – nic nie jest ważniejsze niż życie – ponieważ to ono zawiera wszelkie możliwości. Pewien człowiek posiada wspaniałe talenty, ale jeśli straci przytomność, to jest tak, jakby niczego nie miał. Każdy to wie, ale ilu myśli, żeby tę wiedzę zastosować w praktyce? Ludzie nigdy nie uwzględniają życia. Biegają za jakimiś tam przyjemnościami, i żeby je zdobyć marnują nie tylko życie, swoje najcenniejsze dobro, lecz również przecinają połączenie ze światem bożym, co jest najpewniejszą metodą rozpoczęcia marszu w stronę śmierci, najpierw śmierci duchowej a później śmierci fizycznej.
Archiwa kategorii: 2025
Artyści, filozofowie i nawet niektórzy naukowcy żyją bardziej w swoim świecie wewnętrznym niż w świecie zewnętrznym. Ale ponieważ nie zawsze potrafią opanować swój świat wewnętrzny, to wielu wchodzi na niebezpieczne ścieżki, w ślepe zaułki, w których się gubią, ponieważ nie posiadają prawdziwej filozofii, która pokazywałaby im drogę. Zawsze powtarzają: „Moim zdaniem to jest tak…Moim zdaniem tamto jest tak… Myślę, że… I niektórzy, którzy uważają się za wielkich twórców i odnowicieli, są po prostu tylko anarchistami, ponieważ sprzeciwiają się wielkim prawom natury.
Jest tylko jedna wieczna filozofia, którą stulecie po stuleciu przekazują sobie wtajemniczeni. A nasza praca w tym względzie polega na tym, żeby zbliżać się do tej filozofii. To nie oznacza, że nie wolno nam mieć swojego własnego sposobu, w jaki się wyrażamy. Możemy się wyrażać, wolno nam być oryginalnymi, a nawet jedynymi w swoim rodzaju, ale nie wolno nam przy tym nigdy stracić z oczu filozofii wtajemniczonych.
Muzyka istnieje w człowieku jako harmonia między jego myślami, uczuciami i działaniami. Każda harmonijna zgoda między myślami, uczuciami i działaniami jest muzyką. Ideałem ucznia jest urzeczywistnienie tej harmonii w sobie, aby następnie zharmonizować się ze wszystkimi istotami na Ziemi i w całym wszechświecie. W braterstwie harmonia jest wręcz podstawą naszej pracy we wspólnocie. Najpierw wewnętrzna harmonia, a następnie harmonia ze wszystkim, co żyje. I dlatego też śpiewamy, aby pielęgnować tę wewnętrzną równowagę, która prowadzi do owej harmonii.
Wszystkie osoby, które chcą oddać się wyłącznie modlitwie, medytacji oraz pracy z myślami i tym samym zaniedbać wszelką pracę fizyczną, spowodują powstanie w sobie wielu anomalii. Człowiek jest powołany do tego, by żyć w trzech światach: w świecie mentalnym, świecie astralnym i w świecie fizycznym, czyli w świecie myśli, w świecie uczuć i w świecie działań. Kto zaniedba jeden z tych trzech poziomów, okalecza sam siebie, traci swoją doskonałość i nie może zaprezentować się przed Wiecznym jako istota, która skorzystała ze wszystkich możliwości harmonijnego rozwoju, które otrzymała od Niego. Trzeba też wiedzieć, że dla pozostałych poziomów jest szkodliwe, jeżeli się zaniedba jeden z nich. Gdy człowiek wzbrania się przed pracą na poziomie fizycznym, to wcześniej czy później napotka na przeszkody w obszarze uczuciowym lub intelektualnym.
Zazwyczaj ludzie żyją w przekonaniu, że na początku trzeba uregulować sprawy materialne, zanim człowiek uda się do obszaru duchowości. Człowiek mówi sobie „Najpierw potrzebuję zdobyć zawód, później chcę wziąć ślub i wychować dzieci. To zajmie mnie na lata, ale później będę wolny i poświęcę się życiu duchowemu.” Ale człowiek nie zauważa, że ten sposób myślenia jest sprytną pułapką jego niższej natury – jego osobowości – która chce go trzymać jak najdalej od prawdziwego życia.
Jeżeli czekacie, aż uregulujecie wszystkie swoje sprawy, aby w końcu poświęcić się duchowości, to nigdy nic nie zrobicie. Ponieważ sprawy materialne nigdy nie są załatwione. Wciąż są jakieś nieprzewidziane wydarzenia, którym trzeba zaradzić. Należy w związku z tym rozpocząć życie duchowe niezależnie od tego, na jakim etapie się jest w sprawach materialnych. A dlaczego? Gdy przyzna się życiu duchowemu pierwsze miejsce, to pracuje się w świecie przyczyn. Przygotowuje się więc najlepsze warunki, aby strona materialna stopniowo również podlegała korzystnym wpływom.
Niekiedy, gdy odniesiecie porażkę albo przydarzy się wam nieszczęście, myślicie: „Tak, oczywiście, coś ostrzegało mnie, jakiś głos we mnie, ale tak cicho, tak cicho!” Nie słuchaliście ostrzeżenia, ponieważ chętniej słuchacie głosów, które mówią do was bardzo często i bardzo głośno, aby wprowadzić was w błąd. Powinniście zatem wiedzieć, że Niebo mówi łagodnie i bez nacisku; mówi jakąś rzecz raz, dwa razy, trzy razy… a później milczy. Tak, głos Nieba jest zawsze niewiarygodnie łagodny, przyjemnie brzmiący i krótki. Intuicja nie upiera się. I jeżeli nie słuchacie uważnie, jeżeli nie odbieracie tego głosu, ponieważ zważacie jedynie na hałas waszych potrzeb i waszego pożądania, niechybnie pogubicie się.*
*Patrz: Tom 229 „Droga ciszy”, rozdział 12.
Jedynie miłość do piękna może zaprowadzić was bardzo daleko na drodze rozwoju, ale wyłącznie miłość do duchowego piękna, do boskiego piękna, które jest jednocześnie czystością, harmonią i inteligencją w jednym. Tak, zrozumcie mnie właściwie, miłość do piękna jest ochroną, ponieważ broni was przed pogubieniem się w przeciętności i w niższych nastrojach, przed wszystkim tym, co może zanieczyścić wasze serce i waszą duszę. Jest ona jak ubranie, które was chroni. Czy mając na sobie przepiękne, nowe ubranie zmywalibyście naczynia lub sprzątali mieszkanie? Nie, ponieważ wiecie, że moglibyście je zabrudzić. A gdy macie na sobie wasze stare, zabrudzone już ubranie, to nie macie nic przeciwko temu, żeby ubrudzić je jeszcze bardziej. A więc, czemu nie wyciągniemy z tego wniosków odnośnie naszego życia wewnętrznego? Załóżmy, że wewnętrznie macie przepiękne ubranie, czystą, świetlistą aurę – a to ona jest prawdziwym ubraniem – nie odważycie się jej ubrudzić, dlatego ona was chroni. W ten sam sposób również miłość do piękna może was uratować.*
*Patrz: Tom 233 „Przyszłość dla młodzieży”, rozdział 14.
Wyobraźcie sobie, że kogoś nie lubicie. Często wręcz powtarzacie sobie, że by wam bardzo odpowiadało, jakby tak osoba zniknęła. Oczywiście nie posuwacie się do tego, żeby ją zamordować; człowiek nie decyduje się prędko na morderstwo, ponieważ jest ono dla niego zbyt ryzykowne. Ale myślicie o tym morderstwie, życzycie go tej osobie. – Powinniście zatem wiedzieć, że być może jesteście odpowiedzialni za morderstwo jakiejś innej osoby na świecie. Tak, ponieważ wasze myśli, wasze uczucia, wasze pragnienia cyrkulują i wywierają wpływ gdzieś daleko na osoby będące w takim samym nastroju jak wy, które również chętnie pozbyłyby się wroga. Jeżeli ich chęć zemsty jest większa lub mają mniej silną wolę, by stawić czoła swoim kryminalnym instynktom, to któregoś dnia popełniają morderstwo, będąc pod wpływem czegoś, czego nie rozumieją – pod wpływem impulsu lub prądu, który porywa ich za sobą. Nigdy oczywiście nie dowiadujecie się o tym, ale w rzeczywistości również wy jesteście temu winni. I powinniście wiedzieć, że pewnego dnia, gdy przejdziecie na tamten świat, to pokazane zostaną wam skutki waszych myśli, waszych uczuć i waszych negatywnych pragnień. Będziecie przerażeni, gdy zobaczycie, że spowodowaliście tak wiele szkód.
Prawdziwy artysta, to ten, który chce, aby piękno i harmonia stworzenia wyrażały się przez niego, odbijały się w nim jak w lustrze. Dlatego swoje ciało traktuje jak kamień do obróbki, jak płótno; jego dłutem, względnie pędzlem, są wówczas jego myśli i uczucia.
Piękno jest żyjącą rzeczywistością, której źródło leży ukryte w głębi człowieka i gdy płynie, to nadaje kształt całemu ciału; skórze, spojrzeniu, uśmiechowi i nawet głosowi. Jednak wyłącznie świetliste myśli i uczucia bezinteresownej miłości mogą nam dać owe piękno. Wtedy również wszędzie dokąd pójdziecie, pozostawiacie za sobą zapach kwitnących kwiatów i dojrzewających owoców z ogrodu waszej duszy.*
*Patrz: Tom 223 „Twórczość artystyczna i twórczość duchowa”, rozdział 9.
Prawdziwe jasnowidzenie umożliwia nam oglądanie rzeczywistości świata duchowego, tzn. postrzeganie i rozumienie tego, co najsubtelniejsze w naturze i w duszy ludzkiej. Inne jasnowidzenie pozwalające widzieć przeszłe i przyszłe wydarzenia lub nawet duchy planu astralnego nie jest niczym nadzwyczajnym. Każdy bądź prawie każdy poprzez pewne ćwiczenia lub branie narkotyków może je osiągnąć, ale tymi środkami człowiek nie zajdzie bardzo daleko, one wręcz stanowią duże niebezpieczeństwo dla psychiki. Jedyne jasnowidzenie, którego człowiek powinien szukać, to te, które jest w stanie uczynić z was kryształowy pryzmat, przez który może przechodzić niebiański promień światła. O tym jasnowidzeniu mówił Jezus: „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą”.