Niekiedy, gdy odniesiecie porażkę albo przydarzy się wam nieszczęście, myślicie: „Tak, oczywiście, coś ostrzegało mnie, jakiś głos we mnie, ale tak cicho, tak cicho!” Nie słuchaliście ostrzeżenia, ponieważ chętniej słuchacie głosów, które mówią do was bardzo często i bardzo głośno, aby wprowadzić was w błąd. Powinniście zatem wiedzieć, że Niebo mówi łagodnie i bez nacisku; mówi jakąś rzecz raz, dwa razy, trzy razy… a później milczy. Tak, głos Nieba jest zawsze niewiarygodnie łagodny, przyjemnie brzmiący i krótki. Intuicja nie upiera się. I jeżeli nie słuchacie uważnie, jeżeli nie odbieracie tego głosu, ponieważ zważacie jedynie na hałas waszych potrzeb i waszego pożądania, niechybnie pogubicie się.*
*Patrz: Tom 229 „Droga ciszy”, rozdział 12.