Życie charakteryzuje się ruchem, ono nie jest nigdy takie samo: płynie, krąży i przemienia się, zmieniając miejsce ludzi i rzeczy i za każdym razem trzeba się zaadoptować. Dzisiaj mieliście problem do rozwiązania i udało się wam to stosując pewną metodę. Ale oto nazajutrz następuje inne zdarzenie i jeśli próbujecie temu zaradzić stosując tę samą metodę nie możecie być pewni że to będzie działało; jesteście więc zmuszeni wziąć pod uwagę nieoczekiwaną, nową sytuację.

Powiedzcie sobie jasno, że nigdy nie zaznacie całkowitego odpoczynku ponieważ życie bez przerwy przynosi różne problemy i każdy wymaga szczególnego rozwiązania. Wczoraj na przykład rozwiązaniem był gest dobroci, szlachetności ale dziś macie inną sprawę do uregulowania i tu jest potrzebny rozsądek i zdecydowanie a nawet sprzeciw, który wam pomoże. Innym razem będzie to obojętność lub zapomnienie… Szukajcie więc jak dostosować każdy dzień do okoliczności. Wymaga to uwagi i zastanowienia.

Co zachęca ludzi do wyjścia z domu, odwiedzenia rodziny, swoich przyjaciół, pójścia na zakupy, do sklepów albo spacerowania w naturze? Całkiem po prostu potrzeba wymiany. Ponieważ wymiany są absolutnie niezbędne w życiu. Nawet można zdefiniować życie jako rezultat wymiany jaką czynimy z całym wszechświatem i stworzeniami, które go zaludniają. Nasze życie jest tylko wymianą. Przejawem najbardziej ewidentnym są oddychanie i odżywianie i jeśli te wymiany nie są poprawne następuje osłabienie, choroba i śmierć.

Ale wymiany, które musimy robić żeby żyć nie ograniczają się tylko do oddychania i odżywiania. Albo dokładniej: polegają na oddychaniu i odżywianiu się także w różnych regionach wszechświata żeby ożywić nasze ciała subtelne: ciało eteryczne, astralne, mentalne, kauzalne, buddyczne, atmiczne.* Wszyscy ci, którzy nauczyli się jak oddychać i odżywiać się poprzez ich ciała subtelne odczuwają swoje życie jako niezmierzoną symfonię.

Wolność może być rozumiana jedynie w powiązaniu z pojęciem hierarchii. Jaką wolność może mieć ten, który znajduje się na dole drabiny? Czy kamienie są wolne?… A rośliny?… A zwierzęta?… A nawet ludzie z których większość nie jest wolnymi: oni są mniej lub bardziej pod władzą innych ludzi albo istot świata niewidzialnego, ponieważ wewnętrznie, psychicznie znajdują się bardzo nisko w hierarchii i to nie oni decydują.

Ten kto chce się uwolnić z pęt, jakie one by nie były powinien starać się wznosić coraz wyżej zbliżając się coraz bardziej do szczytu, do Pana i uwalniać się. Ponieważ to Bóg jest rzeczywiście wolny. Wszystkie inne stworzenia żyją w formie podległości nawet Archaniołowie zanurzeni w duszy Pana podlegają Mu. One są wolne wolnością Pana, ale wobec Niego wolnymi nie są. Pan jest wolny i w stopniu w jakim zbliżają się do Niego są wolne w Jego wolności, nie inaczej.

Żeby sprawy były jasne: nauka duchowa daje wam znajomość metod, odkrywa wam niespodziewane horyzonty ale nie daje wam bezpieczeństwa doświadczenia. W życiu jaką drogę by się podjęło dobrą czy złą, spotykają was trudności. Być może nie są one tej samej natury i przede wszystkim przeżywa się je różnie, ale nie uniknie się ich.

Słabość, nadwrażliwość są niebezpieczne i zagrażają uczniom nauki duchowej. Ponieważ oni wybrali drogę światła, wyobrażają sobie, iż będą się rozwijać pod ochroną sił istot duchowych z dala od wypadków, chorób i ataków ludzi nieżyczliwych. A więc kiedy stają wobec doświadczeń, których nie oczekiwali, nie wiedzą jak się im przeciwstawić i załamują się. Odtąd każdy powinien wcześniej wiedzieć, iż nauka duchowa nie przygotowuje im schronienia gdzie będą bezpieczni w razie wypadków życiowych, ale dając światło i metody robi tak wiele! A więc oświecajcie się tym światłem, stosujcie metodę: cokolwiek się zdarzy nie tylko pozostaniecie niezłomni, niezwyciężeni, ale staniecie się także zdolni do pomocy tym, którzy są w kłopotach.

Jeśli większość ludzi nie wraca z wakacji dobrze wypoczętymi to dlatego, iż spędzili je na lenistwie albo przyjemnościach, które roztrwoniły całą ich energię fizyczną i psychiczną. Nie zdawali sobie sprawy, iż prawdziwy odpoczynek następuje gdy jest rzeczywista zmiana aktywności, a wypoczynek w którym nie dochodzi do głosu duch otwiera drzwi zgubnym radom natury niższej.

Dlaczego nie wyciągnąć korzyści z okresu wakacji aby zrobić przerwę na odnalezienie siebie? W ciągu roku wiele spiętrzonych zajęć i aktywności blokuje, przeciąża i zaciemnia wasze życie. Spróbujcie więc chociaż teraz znaleźć chwilę czasu, żeby zanalizować kierunek waszych aktywności, w które jesteście zaangażowani i wysilcie się aby nie podtrzymywać tych, które są w sprzeczności z waszą pracą duchową. Powróćcie także do niektórych zdarzeń i spotkań, które mieliście w ciągu poprzednich miesięcy i z niektórych wyciągnijcie przydatne wnioski na przyszłość.

A ponieważ macie więcej czasu poświęćcie go na ćwiczenia duchowe w których nie mogliście uczestniczyć w ciągu roku. Czytajcie książki, które wzbogacają wasze wewnętrzne życie. Wybierzcie kilka znamiennych zdań i powtarzajcie je aż do czasu aż w waszej duszy rozpali się iskierka, która roznieci w całej waszej istocie ogień mądrości i miłości.

Ma się zawsze więcej możliwości polepszenia sytuacji jeśli się skoncentruje bardziej na tym co dobre niż na tym co złe. Spróbujcie zastosować tę zasadę w waszych relacjach z innymi. Na przykład zamiast krytykować to, czego u nich brakuje zatrzymajcie się na dobrych cechach, które u nich również występują by zobaczyć jak je można jeszcze udoskonalić. Nawet gdyby była to chociaż jedna cecha zajmijcie się nią bliżej. Nie zwracajcie uwagi na braki, ale jak to tylko w waszej mocy, próbujcie im pomóc w rozwinięciu dobrych właściwości. Będzie to z korzyścią dla innych jak też dla was, gdyż rozwój każdego człowieka warunkuje także rozwój wszystkich. Im bardziej się posuwa do przodu, tym bardziej się pociąga innych ze sobą. Jeśli przeszkadza wam jakiś błąd u danej osoby tym jest więcej okazji by rozwinąć u siebie wyrozumiałość i cierpliwość zachowując dobre spojrzenie na innych.

Trzeba zawsze skupiać się na dobrych cechach człowieka mówiąc sobie: „Bóg zamieszkuje jego duszę, ja nie zajmuję się „dziką zwierzyną”, która włóczy się wkoło”. Nie osądzam drapieżników gdyż u kogo ich nie ma? U niektórych ludzi drapieżniki są zamknięte w klatce lub uśpione chloroformem.

Obserwujcie siebie: ileż razy stwierdzacie, iż wasz stan duchowy nie jest dokładnie w zgodzie z tym co robiliście! Na przykład kiedy przychodzi chwila modlitwy, medytacji, często wasze myśli krążą gdzie indziej, bo myślicie często o wszystkich pracach, które na was czekają. Potem gdy jesteście w pracy czujecie że mielibyście potrzebę skupienia się i oto tam też jesteście roztargnieni. Potem, kiedy jesteście w pracy myślicie, że koniecznie musicie uzyskiwać rezultaty a więc znowu jesteście roztargnieni. Trzeba nauczyć się być obecnymi w tym co się robi, ponieważ na wszystko jest odpowiedni czas. Inaczej nie ma czasu na nic, ponieważ nigdy nie ma się głowy tu gdzie powinna być.

Kiedy rano przygotowujecie się do asystowania podczas wschodu słońca mówcie sobie: „Chcę wejść w kontakt z czystością, pięknem, miłością, światłem, nic innego się nie liczy”. Zostawcie wasze ciężary i przedstawcie się słońcu i wspaniałościom natury z lekkością i swobodą. Ażeby dobrze widzieć, dobrze odczuwać i rozumieć trzeba być tam obecnym. Weźcie przykład z mężczyzn i kobiet, którzy przeżywają wielką miłość: kiedy są razem są zdolni wszystko zapomnieć. Zanurzają swoje spojrzenie w oczach drugiej osoby i kiedy chcą opisać co zobaczyli mówią tylko o świetle i nieskończoności.

Otrzymujemy nasze życie od Boga, lecz nie możemy w pełni korzystać z jego bogactwa jeśli nie nauczymy się powracać do Niego, który jest źródłem. I tu jak mówię Bóg, trzeba rozumieć szczyt nas samych. Kierowanie energii w górę żeby odżywiała komórki mózgu wymaga wielkiej wiedzy, a polem gdzie ta wiedza jest niezbędna jest seksualność.

Wszystkie wskazówki jakie dają Wtajemniczeni dotyczące opanowania siły seksualnej nie mają na celu dokuczania ludziom by pozbawić ich przyjemności, której mają oczywiście prawo zakosztować. Jeśli uczą, iż energia seksualna może być subtelna, to wiedzą, że istnieją inne możliwości, które mogą się przejawiać nie tylko w niższych rejonach. Tymi energiami dobrze rozumianymi, dobrze użytymi, kobiety i mężczyźni mogą się posługiwać, żeby pobudzić wyższe zdolności, które im pomogą zrealizować prace duchowe najwyższej konieczności i w ten sposób zakosztują prawdziwej radości.

Kultura współczesna nie przestaje proponować nam przedmiotów i działań, które są pobudzające i kuszące. I nie tylko iż nie uprzedza ludzi o niebezpieczeństwach, które one niosą, ale robi wszystko żeby wmawiać iż przyniosą satysfakcje, które tak uzyskane przyczynią się do ich rozwoju a nawet są jego niezbywalnym warunkiem. A więc nie, to nie pomnażanie pragnień usatysfakcjonuje i wzbogaci. Przeciwnie, większość z tych domniemanych postępów materialnych powoduje w życiu tylko przygnębienie, ponieważ za główny cel mają zaspokojenie i satysfakcję z potrzeb materialnych. Ludzie wyobrażają sobie iż będą w ten sposób żyć bardziej intensywnie a więc w rzeczywistości proponuje się im powierzchowne ożywienie, które rozprasza całą ich energię. Nazywają to „korzystać z życia” a jest to pewien sposób myślenia i reagowania, które ich pobudza najpewniej ku śmierci.

Nawet jeśli im się tłumaczy, iż życie jest najcenniejszym dobrem, ludzie rzadko rozumieją, że w tym życiu najważniejsze jest samo życie. Jeśli zamiast rozpraszania się w aktywnościach, które ich osłabiają dążyliby do rozwoju swoich zdolności psychicznych i duchowych, odkryliby iż w najprostszych codziennych czynnościach tkwią prawdziwe skarby. Oddychanie, odżywianie się, chodzenie, patrzenie na naturę, kochanie, myślenie, oto prawdziwe dary życia.

Postawcie słowo „harmonia” w centrum waszego życia, strzeżcie go w sobie jako rodzaj kamertonu i jeśli poczujecie pewien niepokój, wzburzenie, weźcie ten kamerton i posłuchajcie go, aby sprawić by cała wasza istota współbrzmiała z nieograniczonym życiem, życiem kosmicznym aby ta myśl o harmonii przeniknęła stopniowo wszystkie wasze komórki!

Przez harmonię przyciągamy świetliste istoty ze świata niewidzialnego i stają się one naszymi przyjaciółmi i już nas nie opuszczają, ponieważ istoty świetliste są nieugięte, tak samo nieugięte jak istoty ciemne, od których tak często trudno się uwolnić. Dlaczego przyjaciele nie mieliby być równie nieugięci jak wrogowie? Przychodzą aby nas wesprzeć, oświecić, poradzić nam i jeśli podążymy za ich radami, będziemy zawsze dobrze inspirowani. Dlatego nawet w złej sytuacji nie trzeba się zniechęcać, bo pewnego dnia sytuacja obróci się na naszą korzyść, ponieważ będziemy pozytywnie zainspirowani. Nie ma nic bardziej potrzebnego jak podtrzymywać stan harmonii, który przyciągnie naszych przyjaciół ze świata niewidzialnego.