Archiwa kategorii: 2026

Jesteście zatroskani, zdemotywowani, macie wrażenie, że wszystko jest przeciwko wam, wydarzenia jak i ludzie. I tak zasypiacie. Jednak kilka chwil po obudzeniu czujecie, że wszystko się zmieniło. Co się stało? Zasypiając, zmieniliście płaszczyznę. Umknęliście i

„wrogowie”, którzy was prześladowali, nie mogli za wami podążać. Zawsze istnieje miejsce, do którego możecie uciec i zaoszczędziłoby wam to wiele cierpień, gdybyście wiedzieli, jak zmienić plan. Pomyślcie o tym. Zamiast tonąć w negatywnych stanach jak w ruchomych piaskach, od razu reagujcie. Jak tylko czujecie smutek lub zdemotywowanie postarajcie się udać tam, gdzie im umkniecie. Jeżeli wasz niepokój znajduje się w intelekcie, pójdźcie do serca, jeżeli jesteście ścigani zarówno w intelekcie jak i w sercu, pójdźcie wyżej do duszy. Jeżeli jesteście prześladowani aż po duszę, to znajdźcie schronienie w duchu. W duchu już nic nie jest w stanie wam zaszkodzić.

Ludzie poszukują idealnego wzoru organizacji społeczeństwa; ale tego wzoru nigdy nie znajdą na ziemi. Aby go odkryć, muszą skierować swoje spojrzenie na miejsce, gdzie panuje ta doskonała organizacja: na słońce. Oczywiście nie chodzi o fizyczne słońce, lecz o świat harmonii, czystości i światła, których jest ono symbolem. Prawdziwa organizacja panuje nie tylko na zewnątrz. Dobra organizacja zewnętrzna jest konieczna, to pewne, ale jej siła jest ograniczona, a wręcz jest bezużyteczna, jeżeli nie ma ducha, który by ją ożywiał. Weźmy na przykład człowieka z jego członkami, organami i układami: oddechowym, trawiennym, nerwowym i krążeniowym… Cóż za wspaniała organizacja! Ale jak dochodzi do tego, że mimo tej organizacji jest tak słaby i narażony na zranienia? Oznacza to, że ona sama nie wystarcza. Konieczna jest wyższa, duchowa organizacja, która przeniknie organizację fizyczną, wzmocni ją i ożywi.

„Ja jestem Nim”, tak brzmi formuła, w której Wtajemniczeni Indii streścili pracę identyfikacji człowieka z Bóstwem. „Ja jestem Nim” oznacza: tylko On, Pan, istnieje, ja nie istnieję lub istnieję tylko jako Jego odbicie. Jego cień.

Człowiek nie istnieje jako oddzielne stworzenie, jest częścią Pana, który jako jedyny posiada własną egzystencję. Tylko Bóg istnieje, a my jesteśmy Jego projekcją. Jeżeli zatem mówimy: „Ja jestem Nim”, to łączymy się z Nim, zbliżamy się do Niego, aż pewnego dnia staniemy się jak On. Od tysięcy lat historia donosi o świadectwach ludzi, którzy potrafili zidentyfikować się z Panem i otrzymali światło oraz prawdziwe umiejętności, zakosztowali ekstazy. Tak długo, jak człowiek nie zna swojej prawdziwej rzeczywistości, identyfikuje się ze swoim ciałem, ze swoimi uczuciami i myślami, nie wiedząc, że one nie są prawdziwą rzeczywistością. I ta niewiedza utrzymuje go uwięzionego w słabościach i chorobie.*

* Patrz: Tom 213 „Natura ludzka, a natura boska” (e-book), rozdział 3.

Nie wystarczy, że pewna czynność przynosi wam radość, odprężenie i dobre samopoczucie, musi ona również być środkiem, by was udoskonalić, by was uwolnić. Jednak sposób, w jaki ludzie praktykują sztukę, naukę, a nawet religię, nie popycha ich wystarczająco w kierunku doskonalenia siebie. Należy coś w tym zmienić i dlatego nauka Uniwersalnego Białego Braterstwa kładzie nacisk na doskonalenie się jednostki. Takie doskonalenie jest możliwe jedynie dla tego, komu udało się zmienić jakość swoich wibracji, zintensyfikować je, czyli sprawić, by były bardziej duchowe. Wszystko zależy od intensywności myślenia, czucia i życia, to objawia nam nauka wtajemniczenia. Gdy uda się ludziom żyć tym intensywnym życiem, to wszelkie czynności, materialne jak i duchowe, mogą przyczynić się do ich rozwoju.

Kwintesencja Wtajemniczenia zawarta jest w tych czterech słowach: wiedzieć, chcieć, odważyć się, milczeć. A czemu milczeć? Cóż, ponieważ odkrycia, które zostały poczynione w wyniku trzech poprzednich aktywności: wiedzieć, chcieć, odważyć się, są tak silnej natury i mają taką siłę, że byłoby bardzo niebezpieczne wyjawić je tym, którzy nie są na to przygotowani, ponieważ nie przeszli sami tej drogi lub mają złe zamiary. Tak, milczenie pokazuje niezmierne znaczenie tej wiedzy, tej woli i tej odwagi. Jedną z największych tragedii ludzkości jest skłonność do tego, by najlepsze rzeczy wykorzystywać do najgorszych przedsięwzięć. I z tego powodu wskazane jest ukrywać przed ludźmi pewne objawienia.

Żyjecie w określonym otoczeniu fizycznym, intelektualnym, duchowym, gdzie niektóre warunki wam sprzyjają i wspierają wasz rozwój, podczas gdy inne są dla was niesprzyjające i upośledzają wasz rozwój, tak że marniejecie, gdy inni się rozwijają i rozwijacie się, gdzie inni marnieją. Z tego powodu u tej samej osoby widzi się, że pewne zdolności, przykładowo zdolności intelektualne, są w pełni rozwinięte, a innych, na przykład zdrowia, brakuje. Dlaczego? Ponieważ we wszechświecie są siły i prądy, które nie w pełni zgadzają się z egzystencją tej osoby i zwalczają ją poprzez wywoływanie u niej zaburzeń. Dlatego musimy pracować nad harmonią, nad harmonią ze słońcem, gwiazdami, ziemią i całą naturą, aby wszelkie siły kosmiczne przyczyniały się do naszego rozwoju.

To, że nadmiar jedzenia jest szkodliwy dla zdrowia, to wiecie. Jednak trzeba również wziąć pod uwagę, że – gdy je się więcej niż to konieczne – człowiek przyzwyczaja się do zabierania tego, co było przeznaczone dla innych; i gdy wiele osób postępuje w ten sposób, niektórzy jedzą zbyt dużo, a inni niewystarczająco. Przez to powstaje nierównowaga w świecie. Wszelkie nieporozumienia, wszelkie konfrontacje mają swój początek w zachłanności, w braku umiarkowania tych, którzy zabierają bogactwa (pożywienie, ziemię, przedmioty), których później brakuje innym.

Potrzeba brania więcej niż samo z siebie byłoby konieczne popycha ludzi do wykorzystywania innych, tak, a nawet do ciemiężenia ich przy najmniejszym oporze lub najmniejszej opozycji. Tę potrzebę wyrwania czegoś innym dla siebie należy w związku z tym bardzo wcześnie opanować i nauczyć się przekierowywać ją na właściwe tory. Jeżeli nie jest ona kontrolowana, to może we wszystkich obszarach życia przybrać tego rodzaju gigantyczne rozmiary, że stanie się źródłem największego nieszczęścia. Każdego dnia, kilka razy dziennie, pożywienie powinno stanowić dla was okazję do zastanowienia się nad tym problemem.*

* Patrz: Tom 204 „Joga odżywiania”, rozdział 6.

Gdy kowal chce uformować kawałek żelaza, zaczyna od jego rozgrzania i dopiero wówczas wykuwa z niego formę. Tak długo, jak żelazo nie zostało rozgrzane, można w nie uderzać, ile się chce, a ono albo będzie stawiało opór, albo pęknie. To zjawisko ma swój odpowiednik w życiu psychicznym. Ukazuje ono, że prawdziwe wychowanie człowieka może zadziać się tylko poprzez ciepło. A co oznacza ciepło? Miłość. Wszyscy ci, którzy kosztem jakości serca zbytnio polegają na rozumie, nigdy nie mogą otrzymać prawdziwego wychowania i czekają na nich inne lekcje. Będą cierpieć, będą się skarżyć, że ogień ich spala i że otrzymują ciosy… Cóż, powinni wiedzieć, że Niebo ma zamiar ich rozgrzać i ukuć, posyłając ich na takie próby, ponieważ chce im nadać boską formę.

Niezależnie w jakim obszarze działają artyści, czy to muzyki, tańca, malarstwa, rzeźby, architektury, poezji itd., wszyscy z nich chcieliby odkryć coś nowego. Nikt jednak nie pyta się, czy w poszukiwaniu za wszelką cenę tego, co nowe, nie oddalają się coraz bardziej od źródła piękna i harmonii. W żadnym razie nie jest zabronione, żeby artyści szukali czegoś nowego, wręcz przeciwnie; dlaczego jednak szukać coraz niżej i coraz bardziej oddalać się od Źródła? Nie są oświeceni, nie posiadają wiedzy, poddają się swojemu instynktowi i impulsowi by tworzyć.

Oczywiście, niezależnie czy się obierze dobry czy mniej dobry kierunek, można coś stworzyć. Gdy się człowiek oddali od Źródła, od duchowego słońca, również znajdzie się formy i nowe aspekty. Czemu jednak wybierać te formy, które w swym działaniu sprawiają, że wszyscy ci, którzy je oglądają, oddalają się od centrum?*

* Patrz: Tom 223 „Twórczość artystyczna i twórczość duchowa”, Posłowie.

Nawet dla tych, którzy przyjęli życie duchowe, trudno jest osiągnąć wyższy poziom świadomości, a szczególnie trudno jest się na nim utrzymać. Jednego dnia odnoszą oni zwycięstwo, a kolejnego dnia odpuszczają sobie trochę… Jest prawie niemożliwe osiągnąć coś trwałego i ostatecznego. Stałość jest szczytem Wtajemniczenia, chwilą, kiedy uczeń jak hierofant w starożytnym Egipcie może powiedzieć: „Jestem niezmienny, syn niezmiennego, poczęty i spłodzony w obszarze niezmienności.” Obszarem stałości jest sefira Bina, rejon dwudziestu czterech Starców.