To, co ogólnie określa się jako moralność, jest tylko sumą reguł, które zależą od różnych warunków społecznych, historycznych i geograficznych. Jest to moralność zewnętrzna, norma. Spójrzmy chociażby na różne sposoby witania się: w jednym miejscu uchyla się kapelusza, w innym podaje się sobie dłoń, gdzie indziej kłania się, a jeszcze gdzie indziej całuje się w usta. W jednym miejscu niemoralne jest bycie nago, a w innym niemoralne jest bycie ubranym. W jednym miejscu mężczyźnie nie wolno zobaczyć twarzy kobiety, a w innym musi zaakceptować, że spędzi noc z żoną swojego gospodarza. Wszystkie te zwyczaje nie mają nic wspólnego z prawdziwą moralnością.
Moralność to całość praw, które zostały zapisane przez Inteligencję Kosmiczną w ludzkim organizmie, wewnątrz komórek. Aby pozostać zdrowym fizycznie i duchowo, człowiek musi przestrzegać tych praw, inaczej zniszczy samego siebie. Prawdziwe źródło moralności znajduje się w nim, nie w świecie zewnętrznym. Istnieje absolutna moralność, która dotyczy każdego. Nie można z nią igrać, ani wykorzystywać argumentów, by uzasadnić niemoralność. Prawdziwej moralności nie da się zniszczyć, ona żyje w człowieku. Jeżeli przekroczycie jedno z jej praw, nieubłaganie dotkną was skutki, niezależnie czy jesteście biali, czarni, żółci, czy czerwoni.