Kto decyduje się nie zważać na doświadczenia przodków, ten wykazuje się źle pojętą niezależnością. Poza tym, czy się to wie, czy się nie wie, nie da się od nich uciec. Co robi pisarz, poeta, muzyk lub malarz? Żyje swoim życiem, a w tym samym czasie tworzy dzieło, które może być odbiciem jego doświadczeń. Następnie pozostawia to dzieło ludziom, którzy się nim karmią. Wiek po wieku zgromadziło się dziedzictwo myśli i wrażeń, które przenośnie mówiąc, otrzymujemy do kołyski. Zatem w rzeczywistości jesteśmy zalani życiem innych, ich myślami, ich uczuciami, ich odkryciami i ich zachwytami, ale również ich błędami i ich lękami. A więc, o jakiej wolności mówimy? Nie da się uniknąć wpływów, ale należy się uczyć przyjmować tylko te najlepsze.
