Archiwa kategorii: 2026

Kwestia ducha i materii jest w swym wymiarze nieskończona, ponieważ w innej formie duch i materia są tym, co męskie i żeńskie, pozytywne i negatywne, emitujące i otrzymujące, Niebo i ziemia. Nic nie jest ważniejsze niż te dwie zasady.

Ale należy pojąć ich miejsce i rolę każdej z nich, aby nie przedkładać jednej kosztem drugiej. Ludzie mają tendencję do popadania zawsze w ekstrema. Albo koncentrują się wyłącznie na duchu i zaniedbują materię, albo koncentrują się na materii i zaniedbują ducha. I dokładnie to się dzieje w dzisiejszych czasach, kiedy to człowiek tak intensywnie zajmuje się materią, nie dążąc do tego, aby wypełnić ją duchem, i dlatego materia pozostaje bez życia, jest nieożywiona.

Czemu mężczyźni i kobiety mogą być tak żywotni i pełni wyrazu? Dzięki duchowi, który jest w nich i ożywia ich materię. To jest oczywiste, bo gdy po śmierci duch opuszcza człowieka, to można go już tylko pochować. To duch jest tym, który realizuje wszystko poprzez materię. Bez ducha materia jest niczym, a bez materii duch nie może się objawić.*

* Patrz: Tom 227 „Złote reguły codziennego życia”, rozdział 2 „Szukajcie harmonii między życiem materialnym i duchowym!”.

Drzewo Sefirotów jest przedstawieniem wszystkich obszarów wszechświata, ale jest jednocześnie przedstawieniem różnych obszarów psychicznych człowieka i w tym sensie umożliwia nam poznanie drogi, którą musimy podążać, jeżeli chcemy zyskać dostęp do niewidzialnego świata.

Pierwszą sefirą, rozpoczynając od dołu, jest Malkut. Reprezentuje ona płaszczyznę fizyczną, Ziemię. Kiedy opuszcza się Malkut, opuszcza się płaszczyznę fizyczną, aby wejść w Jesod, w obszar Księżyca. Jesod jest początkiem życia psychicznego i stanowi tym samym, względem Malkut, postęp. Jednak życie psychiczne składa się początkowo z mglistych obszarów, z niejasnych, nieokreślonych form. Jest to niższy obszar Jesod, który nie został jeszcze nawiedzony przez światło Tiferet, „Słońca”, Należy więc szybko przemierzyć ten obszar i wyjść ponad niego, aż odkryje się świat światła, rozumu, ducha, ponieważ tam rozpoczyna się prawdziwa praca.

Patrz: Tom 228 „Spojrzenia na niewidzialne”, rozdział 3.

Kręcicie pokrętłem waszego radia, aby wybrać audycję: muzykę, słuchowisko lub wiadomości. Cóż, również wewnętrznie macie możliwość wybrania programu, którego chcecie słuchać. Jeżeli nie wiecie, jaki „guzik” macie nacisnąć, odbieracie zamiast melodii Nieba krzyki i hałas piekła.

Postarajcie się w takim momencie szybko zmienić długość fali. Za pomocą myśli i wyobraźni możecie nacisnąć inny guzik. Na przykład modlitwa oznacza naciśnięcie guzika z najkrótszymi i najszybszymi długościami fal, które połączą was z Niebem.*

* Patrz: Tom 224 „Potęga myśli”, rozdział 2.

Istnieje połączenie między wewnętrzną wolnością a możliwościami poznawczymi. Ponieważ ludzie nie są wewnętrznie wolni, nie udaje się im odkryć podstawowych prawd, które pomogłyby im odnaleźć się w życiu. Wielu twierdzi, że uznaje wolność za najcenniejsze dobro i wręcz o nią walczy. Może tak być, ale wolność, której szukają, nie jest tą, która umożliwiłaby im poznanie tego, co najistotniejsze, poznanie prawd życia.

Przeciwnie, są uwikłani w czynności, które ich przykuwają łańcuchami i czynią ślepymi. Przypominają człowieka przygniecionego troskami i zmartwieniami, który przemierza wspaniały krajobraz lub cudowny ogród i nic nie widzi. Wszelkie cuda nieba i ziemi są wokół nich, są w nich zanurzeni… ale aby widzieć cuda, trzeba być wolnym, wewnętrznie wolnym.*

* Patrz: Tom 211 „Wolność, zwycięstwo ducha”, rozdział 6.

Dlaczego obawiacie się działać z dobrocią i hojnością? Ponieważ uważacie, że nie można liczyć na wdzięczność ludzi? A ponieważ ludzie są niewdzięczni lub wręcz źli, myślicie, że nie opłaca się nic dla nich robić. Cóż, to jest skrajnie szkodliwa filozofia, ponieważ paraliżujecie to, co w was najlepsze. Zrobiliście coś dobrego i nikt was nie nagrodził, zostaliście wręcz oszukani, to się zgadza.

Ale zrozumcie raz na zawsze, że nie należy niczego oczekiwać od innych. Nie oczekujcie niczego, liczcie tylko na tego, który wszystko widzi, który wszystko wie. On sam może docenić wasze dobre i wspaniałomyślne działania i to od Niego przyjdzie zapłata… ale być może w innej formie, niż oczekujecie. Cieszycie się lepszym zdrowiem, jesteście silniejsi, mądrzejsi, szczęśliwsi. Czy to nie jest najlepsza zapłata?

Chcecie zupełnie samodzielnie nauczyć się gry na skrzypcach. Kupujecie instrument i zeszyt do ćwiczeń i rozpoczynacie grę. Przez pewien czas gracie godzinę do dwóch godzin dziennie, ale po pewnym czasie nie ćwiczycie już tak regularnie i przestajecie grać. Chwilę później ponownie bierzecie skrzypce do rąk i po pewnym czasie znów zaprzestajecie gry… I tak na zmianę następują naprzemiennie aktywność i ociężałość, w zależności od waszego nastroju. Natomiast, jeśli macie nauczyciela gry, pracujecie regularnie, aby być przygotowanym na następną lekcję. A nauczyciel jest zawsze po to, aby skorygować wasze błędy lub dodać wam otuchy.

Z tego względu konieczne jest posiadanie mistrza, ponieważ dzięki niemu jest się zobowiązanym pracować. Mówicie: „Nie chcę mistrza, bo nie mam dużych chęci zbytnio się wysilać!” Dobrze, róbcie, co chcecie, ale powinniście wiedzieć, że to życie zatroszczy się o to, żeby dać wam lekcję, jeżeli mistrz ich wam nie udzieli, a życie jest straszne!

Wszędzie, we wszystkich obszarach, przeciwieństwa na zmianę zastępują się. Również w nas następują po sobie przeciwstawne stany: spanie i czuwanie, praca i wypoczynek, zdrowie i choroba, słabość i siła, smutek i radość, wszystkie owe przeciwstawne stany i energie są konieczne. Trzeba być jednak uważnym i kontrolować siebie, wiedząc, że po radości następuje troska, po nadziei zniechęcenie i odwrotnie.

Przeżyliście moment wielkiej radości? Musicie wówczas liczyć się z tym, że coś niemiłego spotka was ze strony wydarzeń lub waszego otoczenia bądź też ze strony was samych, ponieważ nie wiecie, jak owy stan utrzymać. O tak, musicie się z tym liczyć, ponieważ jeżeli będziecie beztroscy, zostaniecie zaskoczeni. Jeżeli przeżywacie momenty szczęścia, nie zasypiajcie, bądźcie czujni, ponieważ druga strona tylko czeka, aby się ujawnić i jeżeli dacie się wywieść w pole, możecie utracić wszystkie korzyści, które osiągnęliście. Takie jest prawo. Wszystko jest połączone i ruch wywołany w jednym obszarze wywołuje innych ruch w przeciwstawnym obszarze.

Wszelkie życie w społeczeństwie opiera się na uczciwej wymianie. A uczciwa wymiana da się streścić w dwóch słowach: branie i dawanie. Na płaszczyźnie materialnej jest to dla wszystkich jasne, każdy wie, czym jest uczciwa i odpowiednia wymiana. Niestety to nie wystarcza, ponieważ prawo uczciwej wymiany dotyczy wszystkich obszarów istnienia. Ktoś powie: „Jestem sprawiedliwy, jestem uczciwy, płacę podatki, płacę pensję moim pracownikom i nie oszukuję klientów”. Zrozumiane, ale w jaki sposób zachowujesz się wobec swoich rodziców, żony i dzieci? O ile łatwiej jest być uczciwym i sprawiedliwym na płaszczyźnie materialnej niż na płaszczyźnie duszy! Można zaobserwować ludzi, którzy na zewnątrz okazują wszelkie dowody uczciwości i rzetelności tylko po to, aby lepiej ukryć brak szczerości w prawdziwych stosunkach międzyludzkich. Być może są w stanie zmylić innych…a i to nie zawsze, ale nigdy nie zmylą Boskiej sprawiedliwości, która inaczej niż ludzka sprawiedliwość rozumie kwestię, czym jest branie i dawanie.

Dla ucznia mistrz nie egzystuje jako istota znajdująca się zupełnie poza nim: w takim stopniu, w jakim uczeń naprawdę zaakceptował mistrza, mistrz istnieje również w nim samym, w jego sercu, jego duszy, jego duchu. Im bardziej uczeń uwolni się od swoich osobistych, błędnych idei, tym bardziej daje swojemu mistrzowi możliwość, aby ten zamieszkał u niego, miał swoje domostwo w jego wewnętrznej świątyni, aby ją czyścić i oświecać.

Kto rozumie magiczną siłę tego procesu, może zrozumieć misteria stworzenia. Jest napisane, że Bóg stworzył człowieka na swój obraz; ale człowiek tworzy również Boga sam w sobie – im bardziej się do niego zbliża, tym bardziej tworzy Jego wierny obraz. Ten wewnętrzny obraz działa jak odbiornik, jak kondensator boskich sił. Tak, to jest prawdziwa magia!

Patrząc symbolicznie, w rodzinie ojciec symbolizuje głowę i dlatego wszystko powinno krążyć wokół niego. To jego zadaniem jest utrzymywanie więzi w rodzinie. Jeżeli członkowie rodziny nie są połączeni z głową, nie są z nią w harmonii lub też, gdy głowa odejdzie lub nie dorasta do swojego zadania, wszystko się rozwiązuje, rodzina rozpada się.

To samo dotyczy państwa: jeżeli głowa nie odgrywa odpowiednio swojej roli lub gdy znika, nastaje chaos. Nawet zbójcy, nawet zwierzęta pojęły to: szukają głowy, która ich poprowadzi.

A więc, dlaczego inteligentni ludzie nie pojęli, że również w życiu duchowym konieczna, wręcz nieodzowna, jest głowa, mistrz? Czy mistrz żyje, czy zmarł, pozostaje głową, która utrzymuje jedność w waszym życiu wewnętrznym.