Gdy przyjaciel, którego bardzo lubiliście, staje się wam obojętny, często mówicie, że ta obojętność bierze się z tego, że on już nie jest taki, jak był, że coś stracił. Być może w rzeczywistości to wy straciliście coś, co pozwalało wam go cenić. To samo dzieje się z uczniami względem ich mistrza. Tak długo, jak uczeń jest szczery i natchniony chęcią doskonalenia się, widzi światło i mądrość swojego mistrza. Jeżeli jednak ma inne zainteresowania, staje się ociężały i zaniedbuje ćwiczenia duchowe, to wówczas nie patrzy już na swojego mistrza tymi samymi oczami, co wcześniej. Trzeba zatem rozumieć pewne rzeczy, aby zrozumieć przyczyny zmian, które wierzymy, że postrzegamy wokół nas. Bardzo często twierdzi się, że inni się zmienili, ale najpierw powinno się przeanalizować siebie i być może stwierdzić, że owe zmiany miały miejsce w nas samych.
