Jeżeli uczeń nie odkryje, w jaki sposób powinien zachowywać się względem swojego mistrza, gdyż nie wie, co mistrz mógłby znaczyć w jego życiu, to hamuje swój rozwój, ponieważ uniemożliwia mistrzowi, by ten był dla niego tak pożyteczny, jakby mógł i chciał być. Uczeń sam musi odkryć, jak powinna wyglądać jego relacja z mistrzem, w jaki sposób powinien go postrzegać i jak się względem niego zachowywać. To nie jest zadaniem mistrza, by dawać zalecenia na ten temat.
Prawdziwy mistrz zadowala się przekazywaniem swojej nauki i pozostawia swoich uczniów wolnymi. Nigdy nie powie: „Musicie mnie poważać, podziwiać i słuchać”. Nigdy! Z jednej strony, ponieważ jest to bezcelowe, gdyż poważania, podziwu i posłuszeństwa nie da się na kimś wymóc, a z drugiej strony, ponieważ tego nie potrzebuje – zna inne źródła spełnienia i radości. Uczeń dla dobra swojego własnego rozwoju musi sam odkryć właściwą postawę względem swego mistrza.