Niektórzy skarżą się: „Chciałem się ożenić, mieć dzieci, założyć rodzinę. Próbowałem wszystkiego, ale nie udało mi się!” I oczywiście są nieszczęśliwi, zbuntowani i rozgniewani. Jeżeli zapytaliby się siebie, dlaczego tak jest, z pewnością otrzymaliby odpowiedź. Zamiast się zamęczać i naprzykrzać się innym, zrozumieliby, że nie udało im się dlatego, że nie są stworzeni do życia, za którym tęsknią. A więc, Opatrzność nie tylko oszczędziła im prób, lecz również dała im wolną przestrzeń na inne, bardziej rozległe działania. Spójrzcie, to jest właściwe nastawienie: starać się widzieć dobre strony w tym, co Opatrzność przeznaczyła dla nas.
Ale ludzie nie zadają sobie pytań. Wiedzą, co wiedzą: w ich mniemaniu inaczej byłoby lepiej. A liczy się jedynie upór, ślepota. Z tego powodu są cały czas nieszczęśliwi, niezależnie czy są w związku małżeńskim i mają dzieci, czy nie. Szczęście nie zależy mianowicie od takiej lub innej sytuacji w życiu, szczęście zależy od właściwego zrozumienia rzeczy. Prawdziwe szczęście stoi ponad okolicznościami.*
* Patrz: Tom 231 „Ziarna szczęścia” (e-book), rozdział 9.