Jakby święte jakieś miejsce nie było, jakby nie było przepojone światłem i czystością przez wtajemniczonych lub wielkich mistrzów, wszystko znika, gdy miejsce to jest wystawione na wizyty zwykłych ludzi. Niosą oni ze sobą mroczne istoty, które zostały przywołane przez ich wulgarne, złe myśli i uczucia i obecność owych istot przepędza duchy niebiańskie. Z tego powodu wtajemniczeni zawsze chronili sanktuaria oraz rzeczy, które one zawierały, aby prądy oraz obecność boskiego świata nie została zaatakowana przez inne siły. Gdy ci jednak opuścili owe miejsca lub gdy inni przywłaszczyli je sobie, owe miejsca stopniowo traciły swój uświęcony charakter. Śladów, które pozostawili wtajemniczeni, a które nie są odczuwalne w obszarze fizycznym, należy obecnie szukać gdzieś indziej, na bardziej subtelnych poziomach, na w obszarze eterycznym i kauzalnym, w owych świetlistych obszarach, które w Psalmach nazwano Ziemią Żywych.
