Archiwa kategorii: 2026

Załóżmy, że jesteście wirtuozem lub pisarzem. Po koncercie lub ukazaniu się książki otrzymujecie setki listów. W tej obfitości korespondencji znajdujecie tylko jeden jedyny nieprzyjemny list, którego przekaz dogłębnie was rani. Zaobserwujcie, co się wówczas w was dzieje: wszelkie inne listy pełne zachęty i gratulacji nie wystarczają, aby zneutralizować truciznę tego jednego złośliwego listu. Tylko jeden tekst jest zatruty, ale wymazuje on wszystkie inne, chociaż te są dużo liczniejsze.

Nauczcie się uwzględniać tę prawdę psychologiczną. Jeżeli musicie napisać komuś nieprzyjemny list, dobrze pomyślcie i uważnie zastanówcie się nad każdym sformułowaniem. List jest czymś bardzo ważnym; jeżeli nie jesteście tego świadomi, to możecie wyrządzić w życiu innych osób wiele szkód, a także zniszczyć wiele dobrych rzeczy w waszym życiu.*

* Patrz: Tom 227 „Złote reguły codziennego życia”, rozdział 45 „Unikajcie krytyki – wypowiadajcie dobre słowa!”.

Znajdujecie się w drażliwej sytuacji i macie świadomość, że jedna fałszywa reakcja może okazać się dla was tragiczna w skutkach. W takim przypadku musicie jako pierwszą rzecz połączyć się z waszym duchem, aby on kontrolował wasze myśli; myśli będą kontrolować uczucia, emocje, które ze swej strony będą czuwały nad waszymi gestami, waszym głosem i waszymi słowami. W ten sposób uda wam się zachować właściwie i znaleźć stosowną reakcję; ale jedynie wówczas, gdy jako pierwszą rzecz łączycie się z waszym duchem. Jest to jak podłączenie, które musicie zbudować: oddajecie waszą istotę kontroli ducha i wszystko stopniowo organizuje się i porządkuje. Działacie wówczas w sposób wyważony i harmonijny i odnosicie zwycięstwo, jesteście uratowani.

Należy nauczyć się odnosić pewne pojęcia do poszczególnych poziomów. Powiedziane jest na przykład, że post przepędza złe duchy… Ale poszczenia nie powinno się rozumieć wyłącznie na poziomie fizycznym. Jeżeli złe duchy zadomowiły się w ciele fizycznym w formie dolegliwości fizycznych, post fizyczny mógłby je przepędzić. Ale owe duchy mogą również zadomowić się w ciele astralnym i mentalnym człowieka pod postacią niższych popędów i bezsensownych myśli; i osoba dotknięta jest wciąż popychana w stronę pobierania takiego pokarmu, który podoba się tym zamieszkującym go duchom.

Aby zatem pozbyć się ich, nie należy dawać im nic więcej do jedzenia, co oznacza, że trzeba się starać nie mieć negatywnych myśli i uczuć i zastępować je czystymi i świetlistymi myślami i uczuciami. Jeżeli pozbawimy je pożywienia – jakiejś konkretnej słabości, jakiejś przywary – to wówczas owe duchy poszczą i znikają, ponieważ czują, że grozi im śmierć głodowa. W ten sposób należy rozumieć sprawy.

Niedługo Era Wodnika przyniesie duże przemiany, w wyniku których ludzie zrozumieją rzeczywistość świata duchowego i panujące w nim prawa. A nowe życie, które powstanie w wyniki tych przemian, swoim pięknem, wspaniałością, harmonią przejdzie wszelkie wyobrażenia. Ponieważ wszystkie istoty, które dziś są rozsiane po świecie i w tajemnicy pracują na rzecz nadejścia Królestwa Bożego, połączą się, aby działać. I twierdze niewiedzy, materializmu i despotyzmu zawalą się.

Mówię wam to, i tak będzie, jak mówię: nic nie będzie w stanie zapobiec nadejściu nowej epoki, epoki złotego wieku.

Jeśli jesteście w stanie zachować wstrzemięźliwość i czystość, to wspaniale, ale nie troszczcie się o to, co robią inni, zostawcie ich w spokoju. Wręcz niebezpiecznie jest przyjmować postawę purytańską, ponieważ pokazuje ona, że wasza „czystość” jest tylko wyparciem i taka postawa może wywołać w was duże niezrównoważenie. Można było w przeszłości zaobserwować wiele takich przypadków. Kiedy człowiek zajmuje się ciąglę wykroczeniami innych, jest to po prostu znak, że jest chory, psychicznie chory.

Nauczcie się zatem być dobroduszni: Jeżeli Pan nic nie mówi, dlaczego wy musicie się mieszać? Pan jest wyrozumiały i hojny, dlaczego wy jesteście tacy ograniczeni? Wy również bądźcie wyrozumiali i hojni i pracujcie nad samymi sobą. Nic wam nie stoi na drodze, byście stali się przykładem czystości i świętości, ale zostawcie innych w spokoju, nie mieszajcie się w ich sprawy. Jeżeli mają rachunki do wyrównania, to zapłacą je pewnego dnia Niebu, a nie wam.

Aby osiągnąć coś w obszarze spirytualnym musicie rozwinąć w sobie wewnętrzną postawę skromności i szacunku. Nie żądajcie od istot niebiańskich, żeby spełniły wszystkie wasze życzenia i zaspokoiły wszelkie namiętności, ponieważ w tym momencie oddzielacie się od wschodzącego prądu, który łączy was poprzez hierarchie aniołów z Bogiem. Musicie służyć wyższym istotom, aniołom, archaniołom, Bogu, ponieważ to jest naturalny porządek rzeczy. Wszędzie widzimy szczyt i podstawę, głowę i ogon, i to ogon musi podążać za głową, a nie odwrotnie.

Musicie zwrócić się do Nieba i prosić je, żeby pozwoliło wam mu służyć, a nie żądać od niego, aby ono do was zeszło, aby wam służyć. Odpowiecie: „Ale promienie słoneczne i promieniowanie gwiazd przychodzą aż do nas i aniołowie zstępują, aby nas odwiedzać.”. Z pewnością, ale jedynie ci, którzy wewnętrzne respektują porządek kosmiczny, odnoszą korzyść z ich wizyty. Aniołowie mijają wszelkie miejsca i rozprzestrzeniają błogosławieństwa, ale tylko ten je przyjmie, kto uznaje prawdziwą hierarchię.

Kto akceptuje ideę reinkarnacji, zaczyna rozumieć, że istnieje wytłumaczenie dla wszystkich wydarzeń w jego życiu. Życie w danym kraju, narodziny w danej rodzinie, posiadanie pewnych cech, popadanie w określone sytuacje, nie dzieje się przypadkowo; wszystko ma bardziej lub mniej odległą przyczynę z przeszłego życia. Takie rozumowanie w naturalny sposób wpływa na sposób, w jaki odbiera się rzeczy, ponieważ gdy się pojęło, że wszystko ma podstawy by istnieć, to człowiek nie burzy się na próby i niepowodzenia. Wie, że owe próby i niepowodzenia są skutkiem przekroczeń, których dopuścił się w poprzednich wcieleniach, i akceptuje je, nie przypisując za nie winy innym.

I w końcu wiara w reinkarnację sprawia, że ludzie wzmacniają swoją wolę. Nie tylko biorą się za zadośćuczynianie przeszłych pomyłek, lecz również unikają działania niezgodnego z prawem, dobrze wiedząc, że pewnego dnia będą musieli z tego powodu cierpieć. Starają się zbudować sobie świetlistą przyszłość.

Bardzo niewielu ludzi zdaje sobie sprawę z rozmiarów szkody, która powstaje w wyniku przyzwyczajenia, aby zawsze przyglądać się negatywnej stronie ludzi i rzeczy. Wiele przyjaźni i związków rozpadło się przez ludzką skłonność do obserwowania innych wyłącznie po to, żeby wynajdować ich słabości, nic innego nie dostrzegać poza tym, co nie działa i to podkreślać, a także komentować jedynie wypadki, katastrofy itp.

Mędrzec próbuje natomiast dostrzegać obydwie strony jednocześnie: dobro i zło. Nie jest ślepy, nie da się mamić, ale rozpoznaje, że najważniejsze w życiu i u ludzi jest dobro. On wie, że zło jest tam; ale ponieważ cały czas kieruje swoją uwagę na dobro, to przyciąga siły dobra i pozwala tym siłom wzrastać w sobie, u innych i na świecie.

Od kiedy ludzie poznali potęgę intelektu, rozwijają tę zdolność i w rezultacie mamy na świecie wielu wykształconych i intelektualnie wyćwiczonych ludzi. To dobrze, ale to nie uratuje ludzkości, wręcz przeciwnie. Ponieważ to nie w naturze intelektu leży bycie pełnym zrozumienia, opiekuńczym i hojnym. Wszyscy ci, którzy mają silnie rozwinięty intelekt, próbują raczej innych łudzić, zapanować nad nimi, wykorzystać ich. Jak wiele widzimy takich przykładów.

Popatrzcie tylko, jak owe intelektualnie uzdolnione osoby zachowują się, jakie są krytyczne, protekcjonalne i kłamliwe. Twierdzicie, że dzieje się tak w wyniku ich złośliwych skłonności. Nie, błąd leży w edukacji, którą otrzymali, ponieważ ona przedkładała wartości intelektualne kosztem wartości serca i tym samym wzmacniała niższą naturę człowieka.

Wszystko, czego uczymy młodych ludzi, mogą oni oddać na służbę swojej niższej naturze. Daje się im do dyspozycji broń, nie dając im ideału, żeby stali się lepszymi ludźmi; później oczywiście korzystają z owej broni, aby zaspokoić swoje prymitywne zachcianki. Kiedy ludzie zdecydują się przekazywać im wiedzę, która umożliwiałaby im pracę nad swoją niższą naturą i opanowanie jej?*

* Patrz: Tom 233 „Przyszłość dla młodzieży”, rozdział 6.

Nie zajmujcie się zbyt intensywnie zarabianiem pieniędzy, ponieważ musicie wówczas poświęcić wszystko, co w was piękne. I nawet jeśli będziecie w stanie zgromadzić majątek, to stępi się w was radość, która umożliwia cieszenie się wszelkimi przyjemnościami i rozkoszami, które niesie ze sobą bogactwo. Będziecie mieć wszystko, co chcecie, ale będziecie nieszczęśliwi, bo zgasło w was coś, co wszystkiemu, czego kosztujecie, nadaje przepyszny smak. Na tym polega nieszczęście: można otrzymać wszystko, skosztować wszystkiego, ale już nie odczuwa się przy tym przyjemności.

Oczywiście, życie w niedostatkach jest bolesne, ale jeżeli musielibyście wybierać między obiema sytuacjami – albo posiadać wszystko, ale stracić radość i smak, albo przeciwnie posiadać bardzo mało i zachować radość z tego, co się ma – to wybierzcie smak, ponieważ najmniejszy kęs między zębami, będzie w was wywoływał okrzyki radości.*

* Patrz: Tom 231 „Ziarna szczęścia” (e-book), rozdział 5.