To żadna zasługa, wynajdywać błędy u innych, to zbyt proste, a poza tym każdy to robi. Od teraz ludzie powinni przestać zajmować się każdą nieważną drobnostką i położyć nacisk na zasadę Bożą, która żyje w każdym człowieku. Tak, czemu nie żywić świętych uczuć wobec tego, co boskie, nieśmiertelne i wieczne w człowieku? W ten sposób wykonujecie dobrą pracę nad sobą i dodatkowo pomagacie innym. Jeżeli jednak zajmujecie się błędami, dokładacie sami sobie coś złego, ponieważ odżywiacie się brudem i również innym utrudniacie rozwój.
W rezultacie czujecie się samotni, ponieważ krytykując innych, podkreślając ich błędy, kopiecie między nimi a wami rów. Jeżeli natomiast wiecie, w jaki sposób poprzez swoją duszę i ducha wejść w kontakt z duszą i duchem wszystkich innych osób, i to co najlepsze w was spotyka się z tym, co najlepsze w innych, to uwierzcie mi, wówczas nigdy nie czujecie się samotni.
* Patrz: Tom 244 „Chodźcie, dopóki macie światłość”, rozdział 12.