Gdy warunki zewnętrzne są dobre, ludzie mają tendencję, aby sobie odpuszczać. Potrzebują trudności, nieszczęść, by wzięli się w garść i wysilali się, aby doprowadzić sytuację z powrotem do porządku. A gdy im się udało, to znowu koniec. Znów sobie odpuszczają i popadają znów w ociężałość. Nie jest to jednak właściwe nastawienie. Niezależnie jakie byłyby warunki zewnętrzne, trzeba ciągle pracować ze świadomością, że praca zawsze musi być na pierwszym miejscu. Nie można sobie odpuszczać, tylko dlatego że ma się dobre warunki materialne. Przeciwnie, należy uczyć się wykorzystywać warunki, aby dać swojej pracy z myślami, budowie swojej wewnętrznej istoty więcej czasu.*
* Patrz: Tom 244 „Chodźcie, dopóki macie światłość”, rozdział 14