Gdy istoty świetliste świata niewidzialnego widzą, że jakiś człowiek jest w stanie zrezygnować ze swoich osobistych interesów, aby prawdziwie pracować dla światła i dla Królestwa Bożego, to starają się dla niego, chronią go i przenoszą na niego swoje cechy i cnoty. Wówczas człowiek ten rośnie i rozwija się, i nawet jeżeli nikt w jego otoczeniu tego nie zauważa i nie chwali go, to on dzięki swojej duchowej aktywności bierze udział w losach świata. Gdziekolwiek by się nie znalazł, ciesząc się uznaniem lub nie, staje się centrum, silnym ogniskiem i nic ważnego nie dzieje się już bez niego. Harmonizuje on siły wszechświata skupiając je na świetlistym celu, a nawet bierze udział przy podejmowaniu decyzji przez istoty duchowe wyższego świata.
