Czy człowiek jest wolny, czy podporządkowany przeznaczeniu? Jest to temat dyskusji od tysięcy lat. Błędem jest wierzyć, że wszyscy ludzie podlegają tym samym prawom. Wszyscy ci, którzy ulegają wyłącznie czysto instynktownym impulsom, będą oczywiście cierpieć z powodu nieprzychylności losu. Ich własna natura tworzy dla nich ten los. Ci natomiast, którym udało się opanować swoje instynkty, swoje namiętności, wymykają się losowi i wkraczają w świat Opatrzności, łaski, gdzie poznają światło i wolność.
Nie wolno wyobrażać sobie, że wszyscy są wolni, albo że wszyscy podporządkowani są nieubłaganemu losowi. Nie, wolność zależy od stopnia rozwoju. W zależności od tego, jak człowiek myśli, czuje lub działa, albo otrzymuje ciosy od losu, albo przyciąga błogosławieństwa Opatrzności. W pewnych obszarach zatem człowiek jest związany, poddany losowi, a w innych obszarach umyka losowi, jest wolny, aż do dnia, w którym może całkowicie dysponować swoją wolnością.*
* Patrz: Tom 211 „Wolność, zwycięstwo ducha”, rozdział 5.