W Ewangeliach powiedziane jest: „Chodźcie, dopóki macie światłość, aby was ciemność nie ogarnęła. A kto chodzi w ciemności, nie wie, dokąd idzie.” Światło pozwala nam mieć orientację i znaleźć to, czego szukamy.
Wielu ludzi szczerze szuka Boga, nie da się temu zaprzeczyć, ale czynią to w nocy. Chcą, mówiąc symbolicznie, widzieć słońce, ale po jego zachodzie. W jaki sposób mają je znaleźć? Po przeprowadzeniu kilku prób dochodzą do wniosku, że nie ma słońca. Mówią: Ten wniosek potwierdzał się przez ostatnie 40 lub 50 lat konsekwentnych obserwacji i w chwili śmierci oświadczają: „Słońce nie istnieje. Nie znalazłem go.”
Nasza współczesna kultura w swym zasadniczym aspekcie jest szukaniem w ciemności. Jeżeli ludzie nie znajdują słońca, czyli sensu życia, to dlatego, że prowadzą życie nocne i w momencie wschodu słońca kładą się spać… aby go nie widzieć.