Człowiek musi coraz częściej uświadamiać sobie, że ma do dyspozycji dużo doskonalsze narzędzia niż swój rozum. Rozum jest dobrym narzędziem pracy przy badaniu materii, ale nawet w życiu codziennym nie potrafi nas zbyt dobrze poprowadzić, ponieważ nie ma pełnej wizji rzeczywistości, a ponadto przy wszystkim, co przedsiębierze, zawsze kieruje się ukrytymi pobudkami, interesami i egoistycznymi kalkulacjami, które koniec końców zawsze prędzej lub później sprowadzają kłopoty. Jak tylko człowiek, który daje sobą kierować rozumowi, poniesie ofiarę, wykona hojny gest, zaraz tego żałuje. Uważa, że był nieźle głupi, iż poszedł za radami swojego serca lub duszy. I w jaki sposób ma się zrealizować braterstwo wszystkich ludzi, ziemia ma tworzyć tylko jedną jedyną rodzinę i cały świat ma żyć w pokoju i harmonii? Również tego rozum nie jest w stanie objąć. Nie jest w stanie wznieść się wystarczająco wysoko, aby odkryć prawdziwe lekarstwa, prawdziwe rozwiązania. To, co sobie on wyobraża, propozycje jakie składa ze swojej niepełnej i egoistycznej perspektywy, są zawsze błędne i mogą jedynie prowokować nieporozumienia.*
* Patrz: Tom 222 „Życie psychiczne człowieka” (e-book), rozdział 4.