Inteligencja Kosmiczna chciała, żeby człowiek rozwinął wszystkie możliwości swojego mózgu; dlatego pozwoliła mu zejść w materię z zadaniem, aby ją rozpoznał i zbadał. Jednakże, podczas tego zejścia pięć zmysłów, będących pośrednikami między duchem a materią, zyskało tak na znaczeniu, że w końcu człowiek utracił wiedzę o boskim świecie. Przeciął połączenie z nim i nawet nie odczuwa jego obecności, co oznacza ogromne zubożenie.
Niemniej owe dotknięcie materii pozostało wspaniałym osiągnięciem dla ludzkości. Plany Inteligencji Kosmicznej są takie, żeby poprowadzić człowieka jako stworzenie do doskonałości i kiedy przejdzie przez gęstość materii, przez chorobę i śmierć, wróci do prawdziwego życia, do światła, do wolności i wówczas rozpozna swojego Stwórcę.*
* Patrz: Tom 219 „Centra i ciała subtelne”, rozdział 1.