Ludzie poszukują idealnego wzoru organizacji społeczeństwa; ale tego wzoru nigdy nie znajdą na ziemi. Aby go odkryć, muszą skierować swoje spojrzenie na miejsce, gdzie panuje ta doskonała organizacja: na słońce. Oczywiście nie chodzi o fizyczne słońce, lecz o świat harmonii, czystości i światła, których jest ono symbolem. Prawdziwa organizacja panuje nie tylko na zewnątrz. Dobra organizacja zewnętrzna jest konieczna, to pewne, ale jej siła jest ograniczona, a wręcz jest bezużyteczna, jeżeli nie ma ducha, który by ją ożywiał. Weźmy na przykład człowieka z jego członkami, organami i układami: oddechowym, trawiennym, nerwowym i krążeniowym… Cóż za wspaniała organizacja! Ale jak dochodzi do tego, że mimo tej organizacji jest tak słaby i narażony na zranienia? Oznacza to, że ona sama nie wystarcza. Konieczna jest wyższa, duchowa organizacja, która przeniknie organizację fizyczną, wzmocni ją i ożywi.

