Koncentracja jest nagromadzeniem sił i cząstek materii w jednym punkcie. Natura nieustannie na zmianę stosuje proces koncentracji i rozkładu. Najbardziej spektakularnym przykładem jest tworzenie i rozpływanie się chmur. W tym przypadku koncentracja oznacza gromadzenie się cząsteczek w przestrzeni przewidzianej do materializacji i manifestuje się ona na początku jako ograniczenie. Sam Bóg ograniczył się, żeby stworzyć świat. Koncentracja jest warunkiem nowego tworzenia, nie da się nic stworzyć, jeśli nie połączy się elementów i nie powiąże się ich ze sobą.
Braterstwo wśród ludzi jest również formą koncentracji, ale na wyższym poziomie. Stanowi ona najwyższy poziom duchowości, ponieważ elementami w tym przypadku są dusze, które zebrały się wokół jednej idei, żeby wspólnie pracować nad jej realizacją. W bractwie duchowym ludzie stanowią elementy, które są zjednoczone poprzez wspólny cel, poprzez realizację wspólnego wysokiego ideału: Królestwa Bożego.*
* Patrz: Tom 224 „Potęga myśli”, rozdział 10.