Co pcha alpinistów, żeby zdobywali coraz wyższe i coraz bardziej niedostępne szczyty? Co wciąż popycha pływaków lub biegaczy, aby pływali lub biegli coraz szybciej? Co skłania szachistów, aby godzinami zastanawiali się, zanim przesuną do przodu pionek na planszy? Nic, to oni sami oczekują od siebie takich osiągnięć lub stawiają przed sobą takie problemy. I jak wielka jest ich radość za każdym razem, gdy odnoszą zwycięstwo!
Jak wiele czynności (gier i zawodów wszelkiego rodzaju) wymyślili ludzie! Pokazuje to wyraźnie, że w swoim najgłębszym wnętrzu odczuwają potrzebę, aby zawsze iść dalej, przewyższać samego siebie. Ale czemu nie pomyślą, że powinni wykorzystać takie cechy jak wytrzymałość, zręczność lub inteligencję, którymi muszą się wykazywać w grach lub zawodach, również w życiu codziennym? Czemu cały czas uskarżają się, że w nim muszą się wysilać?*
* Patrz: Tom 231 „Ziarna szczęścia” (e-book), rozdział 4.