Człowiek należy do całości wszechświata nie w taki sposób, jakby był tylko kamieniem, rośliną lub zwierzęciem. Jako istota myśląca ma inną rolę do odegrania. Powinien brać udział w tworzeniu budowli, życia kolektywnego. Tak długo, jak pracuje wyłącznie dla siebie, nie przynosi mu to niczego dobrego. Odpowiecie: „Ale jak to, przecież jeśli pracuję, to coś jednak zarabiam!”. Nie, ponieważ to „ja”, dla którego pracujecie, jest workiem bez dna, i pracując dla niego wrzucacie wszystko do tego worka. Nie należy pracować w taki sposób. Indywidualiści i egoiści nie dostrzegają wszystkich tych rzeczy, które mogliby osiągnąć, gdyby pracowali dla zbiorowości.
Zrozumcie mnie jednak dobrze, gdy mówię o „zbiorowości”, nie chodzi tu wyłącznie o zbiorowość ludzką, lecz o wszechświat, o wszystkie istoty we wszechświecie, o Boga. Ta zbiorowość, ten bezkres, dla którego pracujecie, jest jak bank i wszystko, co dla niego robicie, pewnego dnia pomnożone wróci do was.