Ludzie posiadają instynkt, który mówi im, aby wyszli z domu, pospacerowali bez celu po ulicach, popatrzyli na sklepy, chodzili po parku lub po wsi, aby zatroszczyć się o wymianę z innymi ludźmi lub z naturą, ponieważ owe wzajemne stosunki są absolutnie konieczne i nieodzowne w życiu.
Myślicie, że asceci i pustelnicy, którzy zaszywają się na pustyniach i w grotach, aby uciec od świata, nie dbają już o tę wymianę… A jednak, ale oni zaprzestają pewnej konkretnej formy wymiany, aby troszczyć się o inną formę, aby otworzyć swoją duszę, swojego ducha na subtelniejsze, bardziej duchowe wpływy. Jak tylko zamykamy się na jeden wpływ, automatycznie otwieramy się na inny. Jeżeli nie chcecie na płaszczyźnie fizycznej ani widzieć ani słyszeć, to w waszym wnętrzu otwiera się inna forma widzenia i słyszenia, abyście odbierali nowe, subtelniejsze wrażenia. Wymiana stanowi podstawę życia, a ten, kto nauczył się dbać o wymianę duchową, posiada prawdziwą mądrość życiową.*
* Patrz: Tom 204 „Joga odżywiania”, rozdział 11.