Liczne gesty, do których człowiek przyzwyczaił się, aż stały się automatyczne, mają w rzeczywistości bardzo głęboki sens. Musicie na przykład spotkać się z kimś, aby z nim porozmawiać, zjeść lub podyskutować na temat pracy. Na początku podajecie mu dłoń i w ten sposób nawiązujecie połączenie. Jedna z dłoni reprezentuje emitującą zasadę męską, a druga przyjmującą zasadę żeńską. Jeżeli obie osoby są świadome tego gestu, to każda dłoń odgrywa swoją rolę i powstaje w wyniku tego prawdziwa harmonia.*
Dwie osoby podające sobie dłoń pokazują tym samym, że chcą się zrozumieć, chcą ze sobą dojść do zgody, a później iść tą samą drogą. Jednak wyłącznie pod warunkiem, że jedna z dwóch dłoni posiada energię pozytywną, a druga negatywną. Dwie aktywne, pozytywne dłonie prowokują konflikty. Dwie pasywne, negatywne dłonie pozostają bez życia, nieaktywne. Gest podania sobie dłoni zawsze zakłada wolę przeprowadzenia uporządkowanej aktywności. Warunkiem tego jest, aby dwie osoby naprzemiennie zachowywały się w sposób emisyjny i receptywny.
* Patrz: Tom 244 „Chodźcie, dopóki macie światłość”, rozdział 2.